मजकुराकडे जा

हरिकेननंतर मानसिक ताणाचा सामना

हरिकेन, टायफून आणि उष्णकटिबंधीय चक्रीवादळे हे एकाच प्रकारचे वादळ आहे, फक्त वेगवेगळ्या महासागरांत त्याची नावे वेगळी आहेत. या मार्गदर्शकातील सर्व माहिती त्या सर्वांना लागू आहे.

आपत्कालीन क्रमांक प्रत्येक देशात वेगळे असतात. क्रमांक, संस्था आणि मदत कार्यक्रम प्रत्येक देशात वेगळे असतात. आपण जिथे आहात तिथले आपत्कालीन क्रमांक, आपत्ती कार्यालय आणि निवाऱ्याची माहिती आपल्या स्थानिक पानावर आहे. आपले स्थानिक पान शोधा.

हरिकेन, टायफून किंवा चक्रीवादळातून वाचणे कठीण असते, आणि त्यानंतरचे आठवडे व महिने त्याहून कठीण असू शकतात. हे पान तुम्हाला स्वतःचे मन आणि शरीर सांभाळण्यास, आजूबाजूच्या लोकांना आधार देण्यास आणि एखाद्याला अधिक मदतीची गरज कधी आहे हे ओळखण्यास मदत करते.

फक्त तीन गोष्टी करायच्या असतील तर

  1. मूलभूत गोष्टी सांभाळा: झोप, अन्न, पाणी आणि रोज थोडी विश्रांती. शरीर स्थिर झाल्याशिवाय मन स्थिर होत नाही.
  2. लोकांशी जोडलेले राहा. विश्वासू लोकांशी बोला आणि हे एकट्याने सहन करू नका.
  3. तुम्ही किंवा तुमचे प्रिय व्यक्ती अडचणीत असाल तर मदत मागा. कोणाच्याही जीवाला धोका असेल तर तुमच्या स्थानिक आपत्कालीन क्रमांकावर कॉल करा. युनायटेड स्टेट्समध्ये Disaster Distress Helpline (1-800-985-5990) मोफत आहे आणि रोज चोवीस तास उपलब्ध असते.

असामान्य घटनेवरच्या सामान्य प्रतिक्रिया

आपत्तीतून गेलेल्या जवळजवळ प्रत्येकाला नंतरच्या दिवसांत व आठवड्यांत यातल्या काही प्रतिक्रिया जाणवतात:

  • झोप न लागणे, वाईट स्वप्ने पडणे किंवा नेहमीपेक्षा खूप जास्त झोपणे
  • सुन्न, अस्वस्थ, दुःखी, चिंताग्रस्त किंवा रागावलेले वाटणे, कधी कधी एकाच दिवसात सगळे
  • लक्ष केंद्रित करण्यास, आठवण ठेवण्यास किंवा साधे निर्णय घेण्यास त्रास होणे
  • डोकेदुखी, पोटाचे त्रास, अंगदुखी आणि थकवा
  • वादळाचे प्रसंग मनात पुन्हा पुन्हा येणे, किंवा वारा व पावसाने दचकणे
  • तुम्ही काय केले किंवा केले नाही याबद्दल, किंवा शेजाऱ्यापेक्षा तुम्ही नशीबवान ठरल्याबद्दल अपराधी वाटणे
  • प्रिय व्यक्तींवर चिडचिड होणे, किंवा एकटे राहावेसे वाटणे

या असामान्य घटनेवरच्या सामान्य प्रतिक्रिया आहेत. हा दुबळेपणा नाही. बहुतेक लोकांसाठी जीवन अधिक स्थिर होत गेल्यावर काही आठवड्यांत त्या कमी होतात.

तुमची पहिली पावले

सगळे जबरदस्त वाटत असेल तेव्हा आज तुमच्या हातात असलेल्या गोष्टींपासून सुरुवात करा.

  • भूक नसली तरी काहीतरी खा. पाणी प्या.
  • शक्य असेल तेव्हा विश्रांती घ्या, 15 मिनिटे का होईना.
  • कोणाशी तरी बोला: कुटुंबातील व्यक्ती, मित्र, शेजारी, धार्मिक नेते.
  • आजसाठी एक-दोन कामे निवडा आणि बाकीची नंतर करा.
  • बातम्या ठरावीक वेळीच पाहा, आणि फक्त अधिकृत स्रोतांकडून.
  • नेहमीसारखी एखादी छोटी गोष्ट करा: अंघोळ, कपडे बदलणे, चहा करणे, प्रार्थना करणे, मुलांबरोबर खेळ खेळणे.

झोप

वादळानंतर सर्वात आधी जाते ती झोप, आणि ती परत मिळाली की बाकी सगळ्याला मदत होते. दिवस कितीही गोंधळाचे असले तरी रोज साधारण एकाच वेळी झोपण्याचा आणि उठण्याचा प्रयत्न करा. तुम्ही झोपता ती जागा शक्य तितकी अंधारी, थंड आणि शांत ठेवा.

दुपारनंतर कॅफिन टाळा. दारूमुळे झोप लागायला मदत होऊ शकते, पण रात्रीच्या उत्तरार्धात झोप आणखी बिघडते. झोप येत नसेल तर तिथेच चिंता करत पडून राहण्याऐवजी उठा आणि मंद प्रकाशात थोडा वेळ काहीतरी शांत करा.

तुम्ही निवाऱ्यात, नातेवाइकाच्या घरी किंवा गर्दीच्या खोलीत झोपत असाल तर कानात बोळे, डोळ्यांवर पट्टी किंवा कापड मदत करू शकते. शक्य असेल तेव्हा दिवसा विश्रांती घ्या.

दिनक्रम आणि छोटे विजय

दिनक्रम तुमच्या शरीराला सांगतो की काही गोष्टी अजूनही तुमच्या ताब्यात आहेत. ठरावीक वेळी जेवा, स्वच्छता ठेवा आणि सकाळचा चहा, प्रार्थना किंवा फेरफटका यांसारख्या छोट्या सवयी चालू ठेवा. मुलांना नेहमी झोपताना गोष्ट सांगत असाल तर ती चालू ठेवा, टॉर्चच्या प्रकाशातही.

प्रत्येक दिवसाला थोडी रचना द्या: साफसफाईची एक-दोन कामे, विमा कंपनीला किंवा मदत कार्यालयाला एक कॉल, आणि थांबण्याची ठरलेली वेळ. न संपणाऱ्या लांब याद्या ताण वाढवतात. वीज परत येणे किंवा स्वतःच्या टेबलावरचे पहिले जेवण यांसारखे छोटे विजय लक्षात घ्या आणि ते मोठ्याने बोला.

बातम्या आणि सोशल मीडिया

प्रत्येक अपडेट हवासा वाटणे स्वाभाविक आहे. तासन्तास नुकसानीचे चित्रीकरण, अफवा आणि संतप्त चर्चा पाहिल्याने शरीर सतत सतर्क अवस्थेत राहते. बातम्या ठरावीक वेळीच पाहा, दिवसातून दोनदा पुरेसे आहे, आणि त्या तुमची राष्ट्रीय हवामान सेवा, तुमची राष्ट्रीय आपत्ती व्यवस्थापन संस्था आणि तुमचे स्थानिक प्रशासन यांसारख्या अधिकृत स्रोतांकडून मिळवा.

अफवा पसरवणारे ग्रुप चॅट म्यूट करा. जेवताना आणि झोपण्यापूर्वी फोन बाजूला ठेवा. तुम्हाला जे माहीत असणे गरजेचे आहे ते सकाळीही तिथेच असेल.

दुःख आणि नुकसान

वादळानंतर लोक अनेक प्रकारच्या नुकसानीचे दुःख करतात: एखादी व्यक्ती, पाळीव प्राणी, घर, व्यवसाय, पीक, प्रार्थनास्थळ, वस्ती किंवा सुरक्षिततेची भावना. हे सर्व खरे नुकसान आहे. दुःख करण्याची कोणतीही योग्य पद्धत किंवा योग्य कालमर्यादा नाही.

  • दुःखी, रागावलेले किंवा सुन्न वाटत असेल तर स्वतःला न जोखता तसे वाटू द्या.
  • तुमच्यासाठी आणि तुमच्या समाजासाठी महत्त्वाच्या परंपरा आणि विधी साध्या स्वरूपात का होईना चालू ठेवा.
  • फोटो आणि आठवणीच्या वस्तू शक्य तितक्या वाचवा. साफसफाईचे पान हे कसे करायचे ते सांगते.
  • काही दिवस इतरांपेक्षा वाईट असतील हे स्वीकारा.

तुमच्या जवळच्या व्यक्तीचा मृत्यू झाला असेल, किंवा तुम्ही लोकांना जखमी होताना किंवा मरताना पाहिले असेल, तर धक्का अधिक खोल आणि जास्त काळ टिकणारा असू शकतो. दुःखाबद्दलचे समुपदेशन, धार्मिक नेते आणि मदत गट यांची मदत होऊ शकते.

पैशाचा आणि सावरण्याचा ताण

विमा, मदत किंवा दुरुस्तीची वाट पाहणे हा सावरण्यातला सर्वात कठीण भाग असतो. गेलेले काम आणि अनपेक्षित खर्च यांमुळे तो आणखी वाढतो.

  • तुमच्यावर काय देणे आहे आणि काय येणार आहे ते लिहून ठेवा, म्हणजे चिंतेला काही आकार मिळेल.
  • कर्ज देणारे, घरमालक आणि वीज-पाणी कंपन्यांना लवकर कॉल करा आणि हप्त्यात सवलत किंवा योजना मागा.
  • दावे आणि कॉलची नोंद ठेवा, म्हणजे सगळे डोक्यात ठेवावे लागणार नाही. विमा आणि मदत पाहा.
  • फॉर्म भरण्यासाठी मदत मागा. अनेक मदत केंद्रे, सामुदायिक गट आणि ग्रंथालये ती मोफत देतात.

मुलांना मदत करणे

मुले आजूबाजूच्या मोठ्यांकडून संकेत घेतात. प्रतिक्रिया वयानुसार वेगळ्या असतात, आणि काही काळ यातली प्रत्येक गोष्ट सामान्य आहे:

वय सामान्य प्रतिक्रिया
बाळे आणि लहान मुले चिकटून राहणे, रडणे, झोपेचा त्रास, जास्त उचलून घेण्याची इच्छा
लहान मुले अंथरुणात लघवी, अंगठा चोखणे, अंधाराची किंवा एकटे राहण्याची भीती, वयापेक्षा लहान वागणे, खेळात वादळाचा प्रसंग पुन्हा करणे
शालेय वय वाईट स्वप्ने, पोटदुखी, लक्ष केंद्रित करण्यास त्रास, चिडचिड, तेच प्रश्न वारंवार विचारणे
किशोरवयीन माघार घेणे, काहीच फरक पडत नसल्यासारखे वागणे, राग, धोका पत्करणे, मित्रांची काळजी

कशी मदत करावी:

  • बोला. काय झाले ते सोप्या, प्रामाणिक शब्दांत समजावून सांगा. त्यांच्या सुरक्षिततेसाठी तुम्ही काय करत आहात ते सांगा.
  • ऐका. त्यांना तेच प्रश्न पुन्हा पुन्हा विचारू द्या आणि प्रत्येक वेळी शांतपणे उत्तर द्या.
  • दिनक्रम ठेवा. जेवण, झोप आणि खेळ शक्य तितके नेहमीच्या वेळी.
  • विध्वंसाची दृश्ये कमी दाखवा. मुले आजूबाजूला असताना बातम्या बंद करा. वारंवार दिसणारी दृश्ये वादळ पुन्हा घडत असल्यासारखी वाटू शकतात.
  • त्यांना मदत करू द्या. सामान लावणे, पाळीव प्राण्याला खाऊ घालणे किंवा शेजाऱ्यासाठी कार्ड काढणे यामुळे त्यांना ताबा असल्याची भावना मिळते.
  • जास्त वेळ आणि आधार द्या. मिठी, संयम आणि आवडते खेळणे किंवा पांघरूण खूप उपयोगी पडते.
  • शक्य तितक्या लवकर त्यांना शाळा, खेळ आणि मित्रांकडे परत न्या. वादळानंतर अनेक मदत संस्था मुलांसाठी सुरक्षित खेळाच्या जागा उभारतात.

तुम्ही दुःखी आहात हे मुलांना त्यांना झेपेल अशा पद्धतीने दिसू देणे ठीक आहे. "मला घराबद्दल वाईट वाटते आहे, आणि आपण ठीक होऊ" एवढे पुरेसे आहे. बाळे आणि मुले या पानावर अधिक माहिती आहे.

वृद्ध आणि दिव्यांग व्यक्ती

वृद्ध नातेवाईक आणि शेजारी त्यांना किती त्रास होतो आहे ते लपवू शकतात, विशेषतः अनेक दशके राहिलेले घर गेले असेल तर. दिनक्रमातील बदल, उष्णता आणि चुकलेली औषधे यांमुळेही गोंधळ होऊ शकतो.

वारंवार भेट द्या, कॉल आणि कागदपत्रांमध्ये मदत करा, आणि गोंधळ, चुकलेली औषधे, न जेवणे किंवा माघार घेणे यावर लक्ष ठेवा. दिव्यांग व्यक्तींची उपकरणे, काळजी घेणारे किंवा सुलभ घर गेले असू शकते, आणि त्यांना भावनिक आधाराइतकीच व्यावहारिक मदत लागू शकते. वृद्ध आणि वैद्यकीय गरजा पाहा.

अस्वस्थ असलेल्या व्यक्तीला मदत करण्यासाठी तुम्हाला प्रशिक्षणाची गरज नाही. जागतिक आरोग्य संघटनेच्या (World Health Organization) मानसिक प्रथमोपचार पद्धतीत तीन सोपी पावले आहेत.

  1. पाहा. व्यक्ती सुरक्षित आहे आणि तिला तातडीच्या वैद्यकीय उपचारांची गरज नाही याची खात्री करा. सर्वात जास्त अस्वस्थ कोण दिसते ते लक्षात घ्या.
  2. ऐका. त्यांच्याजवळ बसा. त्यांना काय हवे ते विचारा. त्यांना बोलायचे असेल तर बोलू द्या, पण काय झाले ते सांगण्यासाठी आग्रह करू नका. वाद न घालता त्यांच्या भावना स्वीकारा.
  3. जोडा. पाणी, कुटुंबाला फोन किंवा मदत कार्यालय शोधणे यांसारख्या व्यावहारिक गरजांमध्ये मदत करा. त्यांना पुढे मदत करू शकणाऱ्या लोकांशी आणि सेवांशी जोडा.

तुम्ही पाळू शकत नाही अशी आश्वासने देऊ नका, आणि लोकांनी कसे वाटून घ्यावे हे सांगू नका. "हे खूपच कठीण वाटते" हे बहुतेक वेळा सांगण्यासारखे सर्वात चांगले वाक्य असते.

बचाव कर्मचारी, स्वयंसेवक आणि काळजीवाहक

आरोग्य कर्मचारी, बचाव पथके, वीज कर्मचारी, स्वयंसेवक आणि कुटुंबातील काळजीवाहक यांसारखे इतरांची काळजी घेणारे लोक अनेकदा स्वतःच्या गरजा शेवटी ठेवतात. अनेकांच्या घरीही नुकसान झालेले असते.

  • काम संपत नसले तरी विश्रांती घ्या, जेवा आणि झोपा.
  • तुम्ही जे पाहिले त्याबद्दल सहकाऱ्यांशी बोला.
  • थकवा, चिडचिड आणि जास्त दारू पिणे यावर एकमेकांवर लक्ष ठेवा.
  • समुपदेशन आणि मदतीबद्दल तुमच्या नियोक्त्याला किंवा संस्थेला विचारा.

एखाद्याला अधिक मदतीची गरज असल्याची चिन्हे

ताण आणि दुःख अपेक्षित असतात. प्रतिक्रिया अनेक आठवड्यांनंतरही कमी होत नसतील, वाढत असतील किंवा त्यात पुढीलपैकी काही असेल तर मदत घ्या:

  • अनेक दिवस झोपणे, जेवणे, काम करणे किंवा स्वतःची किंवा मुलांची काळजी घेणे शक्य न होणे
  • तोंड देण्यासाठी जास्त दारू पिणे किंवा अमली पदार्थ वापरणे
  • निराशा, ओझे असल्याची भावना किंवा जगायची इच्छा नसल्याबद्दल बोलणे
  • घबराटीचे झटके, सतत भीती किंवा न विरणारे भूतकाळातील प्रसंग मनात येणे
  • सगळ्यांपासून दूर जाणे
  • स्वतःला किंवा इतरांना इजा करणे, किंवा त्याची धमकी देणे

कोणाला तात्काळ धोका असेल तर

कोणी आत्महत्येबद्दल बोलत असेल, त्याने योजना केली असेल किंवा स्वतःला इजा केली असेल, तर लगेच तुमच्या स्थानिक आपत्कालीन क्रमांकावर किंवा संकटकालीन हेल्पलाइनवर कॉल करा (युनायटेड स्टेट्समध्ये Suicide and Crisis Lifeline साठी 988 वर कॉल किंवा मेसेज करा, किंवा 911 वर कॉल करा). त्यांच्याजवळ थांबा, सुरक्षित असेल तर इजा करण्यासाठी वापरता येईल अशी कोणतीही वस्तू दूर ठेवा आणि त्यांना एकटे सोडू नका.

मदत कुठे मिळेल

  • तुमचे डॉक्टर, दवाखाना किंवा आरोग्य कर्मचारी. ते झोप, चिंता आणि उदासीनतेसाठी मदत करू शकतात आणि समुपदेशनासाठी पाठवू शकतात.
  • फिरते दवाखाने आणि मदत केंद्रे. अनेक आपत्तींनंतर आरोग्य मंत्रालय, Red Cross किंवा Red Crescent आणि मदत संस्था समुपदेशक आणि सहाय्यक कर्मचारी पुरवतात.
  • धार्मिक नेते आणि सामुदायिक गट. अनेकांना येथे दिलासा आणि व्यावहारिक मदत मिळते.
  • संकटकालीन हेल्पलाइन आणि समुपदेशन सेवा. तुमचे स्थानिक पान तुमच्या भागातील मदत सांगते, किंवा तुमच्या स्थानिक प्रशासनाला किंवा आरोग्य कार्यालयाला विचारा.
  • मदत गट. त्याच वादळातून गेलेल्या इतरांशी बोलणे खूप उपयोगी ठरू शकते.

युनायटेड स्टेट्समध्ये

  • Disaster Distress Helpline: 1-800-985-5990. कॉल किंवा मेसेज करा, मोफत, गोपनीय, रोज चोवीस तास, आपत्तीमुळे येणाऱ्या ताणाचे प्रशिक्षण असलेल्या समुपदेशकांसह.
  • 988 Suicide and Crisis Lifeline. भावनिक संकटात असलेल्या कोणासाठीही 988 वर कॉल किंवा मेसेज करा.
  • 211. स्थानिक समुपदेशन, अन्न आणि निवारा साधनांसाठी 211 डायल करा.
  • Disaster recovery centers (आपत्ती सावरण्याची केंद्रे) येथे संघीय आपत्ती घोषणेनंतर अनेकदा संकटकालीन समुपदेशक असतात. तुमच्या भागातील मोफत संकटकालीन समुपदेशन कार्यक्रमांबद्दल विचारा.

दीर्घ सावरणे

मोठ्या वादळातून सावरणे आठवड्यांमध्ये नाही तर महिन्यांमध्ये आणि वर्षांमध्ये मोजले जाते. दावे रेंगाळतात, कंत्राटदार व्यस्त असतात आणि वस्ती बराच काळ वेगळी दिसते. वादळाची वर्षपूर्ती, पुढच्या हंगामाची सुरुवात किंवा अगदी जोरदार पाऊस यामुळेही भावना परत येऊ शकतात.

पुढच्या हंगामाची आधीच तयारी केल्याने तुम्हाला अधिक ताबा असल्यासारखे वाटू शकते. तुम्ही तयार असाल तेव्हा आमचे कुटुंब योजना पान सुरुवात करण्यासाठी चांगले आहे. स्वतःला आणि इतरांना वाईट दिवस येऊ द्या, मदत स्वीकारा आणि शक्य असेल तेव्हा द्या. इतरांना मदत करणे हा स्वतःला बरे वाटण्याचा सर्वात विश्वासार्ह मार्गांपैकी एक आहे, आणि मदत कशी करावी यात कल्पना आहेत.

संबंधित मार्गदर्शक