मजकुराकडे जा

पाळीव प्राण्यांसाठी हरिकेन तयारी

हरिकेन, टायफून आणि उष्णकटिबंधीय चक्रीवादळे हे एकाच प्रकारचे वादळ आहे, फक्त वेगवेगळ्या महासागरांत त्याची नावे वेगळी आहेत. या मार्गदर्शकातील सर्व माहिती त्या सर्वांना लागू आहे.

तुम्ही फ्लोरिडा, जमैका, फिलिपिन्स, क्वीन्सलँड किंवा बंगालच्या उपसागराच्या किनाऱ्यावर राहत असा, हे पान तुम्हाला हरिकेन, टायफून किंवा चक्रीवादळापूर्वी तुमच्या पाळीव प्राण्यांसाठी योजना करायला मदत करते. खालच्या छोट्या यादीपासून सुरुवात करा, मग किट, स्थलांतर आणि शेतातील प्राण्यांसाठीची सविस्तर मार्गदर्शके वापरा.

आत्ताच या गोष्टी करा

अंदाजात आधीच वादळ असेल तर आजच या गोष्टी या क्रमाने करा:

  • प्रत्येक पाळीव प्राण्याला घरात आणा आणि तिथेच ठेवा. प्राण्यांना वादळ येत असल्याचे जाणवते आणि ते लपू किंवा पळू शकतात.
  • कॅरिअर, पट्टे आणि हार्नेस शोधा आणि दाराजवळ ठेवा.
  • प्रत्येक पाळीव प्राण्याच्या गळ्यात कॉलर, ओळख टॅग आणि तुमचा फोन क्रमांक आहे का ते तपासा.
  • तुमच्या फोनवर प्रत्येक प्राण्यासोबत तुमचा एक स्पष्ट फोटो काढा.
  • निघायला सांगितले तर प्रत्येक प्राणी कुठे जाईल ते ठरवा. खात्री करण्यासाठी एक फोन करा.
  • अन्न, पाणी, औषध आणि लसीकरणाच्या नोंदी भरा. पूर्ण यादी पाळीव प्राण्यांच्या आपत्कालीन किटची यादी मध्ये आहे.

तुम्हाला स्थलांतराचा आदेश मिळाला तर तुमचे पाळीव प्राणीही तुमच्यासोबत निघतात. लवकर निघा, जेव्हा प्राण्यांना प्रवेश देणाऱ्या जागांमध्ये अजून जागा आहे आणि रस्ते मोकळे आहेत.

मुख्य नियम

तुमच्यासाठी जागा सुरक्षित नसेल तर ती तुमच्या पाळीव प्राण्यासाठीही सुरक्षित नाही. जोरदार वादळात मागे सोडलेले पाळीव प्राणी बुडू शकतात, चिरडले जाऊ शकतात, अनेक दिवस अन्न किंवा पाण्याशिवाय राहू शकतात, किंवा पुराने भरलेल्या रस्त्यांत पळून जाऊ शकतात.

प्राणी सोबत नेता येत नाहीत म्हणून घरी थांबणारे लोक स्वतःचा जीव धोक्यात घालतात. वादळ संपेपर्यंत बचाव पथके तुमच्यापर्यंत पोहोचू शकणार नाहीत. शांत हवामानात केलेली योजना म्हणजे तुम्हाला तुमची सुरक्षा आणि तुमचा पाळीव प्राणी यांपैकी एक निवडावा लागत नाही.

वादळ ज्या ज्या प्रकारे जाऊ शकते त्या सर्वांसाठी योजना करा

प्रत्येक परिस्थितीत काय होईल ते आत्ताच ठरवा आणि लिहून ठेवा:

  • तुम्ही गाडीने निघता धोक्याच्या क्षेत्राबाहेर मित्र, नातेवाईक किंवा हॉटेलमध्ये. कोणत्या जागा तुमचे प्राणी स्वीकारतात आणि किती?
  • तुम्ही सार्वजनिक निवारा किंवा स्थलांतर केंद्रात जाता. तुमच्या भागात कोणते पाळीव प्राणी स्वीकारतात, आणि त्यांच्या अटी काय आहेत?
  • तुम्ही गाडीशिवाय निघता बस, फेरी किंवा अधिकृत वाहतुकीने. ती कॅरिअरमधील प्राणी नेईल का? तुमच्या स्थानिक आपत्कालीन कार्यालयाला आत्ताच विचारा.
  • तुम्ही घरी थांबता कारण तुम्ही स्थलांतर क्षेत्राबाहेर आहात. तुम्ही आणि तुमचे पाळीव प्राणी घरातील कोणती आतली खोली वापराल?
  • आदेश येतो तेव्हा तुम्ही कामावर, शाळेत किंवा बाहेर असता. कोणाकडे चावी आहे आणि तुमचे पाळीव प्राणी कोण घेऊन जाईल?
  • तुम्ही सर्व प्राणी नेऊ शकत नाही. उरलेल्यांना कोण घेईल, जसे की पाळीव प्राण्यांचे निवासगृह किंवा किनाऱ्यापासून दूर आतल्या भागात राहणारा मित्र?

योजनेची एक प्रत तुमच्या पाळीव प्राण्यांच्या मित्राला (खाली पाहा) द्या आणि एक तुमच्या कुटुंबाच्या योजने सोबत ठेवा. प्रत्येक पर्याय सविस्तर पाळीव प्राण्यांसह स्थलांतर या आमच्या मार्गदर्शकात आहे.

पाळीव प्राण्यांचा मित्र निवडा

पाळीव प्राण्यांचा मित्र म्हणजे शेजारी, मित्र किंवा नातेवाईक जो तुम्ही घरी पोहोचू शकला नाहीत तर तुमच्या प्राण्यांना मदत करायला तयार असतो. जवळचा आणि अनेकदा घरी असणारा कोणीतरी निवडा, आणि त्यांना तशीच बदल्यात वचन द्या.

  • त्यांना चावी द्या, किंवा ती कुठे आहे ते सांगा.
  • कॅरिअर, पट्टे आणि पाळीव प्राण्यांचे किट कुठे ठेवले आहे ते दाखवा.
  • तुमचे पाळीव प्राणी घाबरल्यावर कुठे लपतात ते सांगा.
  • ते प्राण्यांना कुठे नेतील आणि तुमच्यापर्यंत कसे पोहोचतील ते ठरवा.
  • तुमच्या प्राण्यांसाठी पशुवैद्यकीय उपचार घेण्याची त्यांना लेखी परवानगी द्या.

प्राणी स्वीकारणारे निवारे कुठे शोधावे

निवाऱ्यांमधील पाळीव प्राण्यांचे नियम देशानुसार आणि गावानुसारही वेगळे असतात. अनेक सार्वजनिक निवारे फक्त सेवा प्राणी स्वीकारतात. काही स्थानिक सरकारे प्राण्यांना स्वीकारणारे निवारे चालवतात, किंवा माणसांच्या निवाऱ्याशेजारी प्राण्यांचा निवारा चालवतात. हंगामापूर्वी शोधा, कारण काहींमध्ये आधी नोंदणी करावी लागते.

तुम्ही कुठे राहता कोणाला विचारावे
कुठेही तुमचे स्थानिक आपत्कालीन कार्यालय, तुमचे स्थानिक सरकार आणि तुमचे स्थानिक मदत पान
युनायटेड स्टेट्स तुमच्या काउंटी किंवा पॅरिशचे आपत्कालीन व्यवस्थापन कार्यालय, स्थानिक प्राणी निवारा, आणि 211, अमेरिकेची सामुदायिक मदत हेल्पलाइन
ऑस्ट्रेलिया तुमची स्थानिक परिषद आणि तुमच्या राज्याची किंवा प्रदेशाची आपत्कालीन सेवा. नॉर्दर्न टेरिटरीमध्ये सार्वजनिक चक्रीवादळ निवाऱ्यांमध्ये पाळीव प्राण्यांना परवानगी नव्हती, आणि काही वाहनतळ पाळीव प्राण्यांसह गाडीत निवारा घेण्यासाठीची ठिकाणे म्हणून जाहीर केले गेले आहेत.
फिलिपिन्स तुमचे बारंगे आणि तुमचे शहर किंवा नगरपालिकेचे आपत्ती जोखीम घट आणि व्यवस्थापन कार्यालय (DRRMO), आणि शहर किंवा नगरपालिकेचे पशुवैद्य
कॅरिबियन तुमचे राष्ट्रीय आपत्ती कार्यालय, जसे की जमैकामध्ये ODPEM, आणि तुमची स्थानिक प्राणी कल्याण संस्था
भारत आणि बांगलादेश तुमचे जिल्हा प्रशासन आणि स्थानिक पशुसंवर्धन किंवा पशुधन कार्यालय

प्रत्येक ठिकाणी विचारा की तुम्हाला काय आणावे लागेल, किती प्राणी आणता येतील, आणि तुम्हाला तुमच्या प्राण्यासोबत राहावे लागेल का. बहुतेक ठिकाणी प्रत्येक प्राण्यासाठी कॅरिअर लागते.

सेवा प्राणी

सेवा प्राणी हा पाळीव प्राणी नाही. तो एखाद्या दिव्यांग व्यक्तीसाठी काम किंवा कार्ये करण्याचे प्रशिक्षण घेतलेला असतो, जसे की अंध व्यक्तीला मार्ग दाखवणे किंवा झटका येण्यापूर्वी सावध करणे.

युनायटेड स्टेट्समध्ये सार्वजनिक निवाऱ्यांनी सेवा प्राण्यांना प्रवेश दिला पाहिजे, आणि FEMA व Red Cross सांगतात की आपत्कालीन निवाऱ्यांमध्ये सेवा प्राण्यांचे नेहमी स्वागत आहे. कर्मचारी फक्त दोन प्रश्न विचारू शकतात: प्राणी दिव्यांगत्वामुळे आवश्यक आहे का, आणि तो कोणते काम किंवा कार्य करण्यासाठी प्रशिक्षित आहे. या कायद्यानुसार भावनिक आधार देणारे प्राणी आणि उपचार प्राणी हे सेवा प्राणी नाहीत, म्हणून त्यांना प्राण्यांच्या विभागात राहावे लागू शकते.

इतर देशांत नियम वेगळे असतात. हंगामापूर्वी तुमच्या स्थानिक आपत्कालीन कार्यालयाला विचारा, आणि तुमच्या देशाने दिलेले कोणतेही प्रमाणपत्र किंवा ओळखपत्र सोबत ठेवा. पाळीव प्राण्यांसह स्थलांतर पानावर हाताळणाऱ्यांसाठी एक यादी आहे.

ओळख

कॉलर आणि टॅग वादळात पडू शकतात. मायक्रोचिप पडत नाही, पण ती फक्त नोंदणीत तुमचे सध्याचे तपशील असतील तरच उपयोगी पडते.

  • प्रत्येक कुत्र्याला आणि मांजराला, आणि तुमचे पशुवैद्य देत असतील तर इतर पाळीव प्राण्यांना मायक्रोचिप.
  • या हंगामात तपासलेले नोंदणीचे तपशील, तुमचा मोबाइल क्रमांक आणि वादळाच्या भागाबाहेर राहणाऱ्या संपर्कासह.
  • तुमचे नाव आणि मोबाइल क्रमांक असलेला ओळख टॅग लावलेली कॉलर.
  • तुमचा देश वापरत असेल तर रेबीज किंवा परवाना टॅग.
  • प्रत्येक कॅरिअरवर प्राण्याचे नाव, तुमचे नाव, तुमचा क्रमांक आणि तुम्ही कुठे राहत आहात असे लेबल.

तुमचा पाळीव प्राण्यासोबत फोटो काढा

प्रत्येक प्राण्यासोबत तुमचा स्पष्ट फोटो, तुमची ताटातूट झाली तर प्राणी तुमचा आहे हे सिद्ध करतो. एक बाजूने आणि एक समोरून काढा. तो तुमच्या फोनवर ठेवा आणि तुमच्या किटसाठी एक प्रत छापा.

तयार ठेवायच्या नोंदी

या सर्व जलरोधक पिशवीत एकत्र ठेवा, आणि एक प्रत फोनवर किंवा क्लाउड फोल्डरमध्ये ठेवा:

  • लसीकरणाच्या नोंदी, तुमच्या देशात आवश्यक असेल तर रेबीज प्रमाणपत्र सर्वात वर.
  • तुमच्या पशुवैद्याचे नाव आणि क्रमांक, आणि तुमच्या भागाबाहेरचा एक पशुवैद्यकीय दवाखाना.
  • मात्रांसह औषधांची यादी.
  • मायक्रोचिप क्रमांक आणि नोंदणीचे नाव.
  • जेवणाच्या वेळा, आरोग्य समस्या आणि वर्तनाच्या नोंदी एका पानावर, दुसरे कोणी प्राण्याची काळजी घेत असेल तर.

तुमच्या पाळीव प्राण्याला प्रवासाची सवय लावा

ज्या पाळीव प्राण्याने कधी कॅरिअर किंवा गाडी पाहिली नाही त्याला घाईत हलवणे कठीण असते.

  • तुमचा पाळीव प्राणी वापरत असलेल्या खोलीत कॅरिअर उघडे ठेवा, आत ब्लँकेट आणि खाऊ ठेवून.
  • हंगामापूर्वी काही वेळा गाडीतून छोटे फेरफटके करा.
  • तुमच्या मांजराला पकडून कॅरिअरमध्ये घालण्याचा सराव करा. किती वेळ लागतो ते मोजा.
  • तुमचा पाळीव प्राणी वादळात घाबरत असेल तर चिंतेच्या औषधाबद्दल आत्ताच पशुवैद्याला विचारा. गरज पडण्यापूर्वी एकदा घरी वापरून पाहा.

विशेष गरजा असलेले पाळीव प्राणी

वृद्ध, आजारी किंवा दिव्यांग प्राण्यांसाठी जास्त नियोजन लागते. कोणत्याही औषधाची आधीच पुन्हा भरणी करण्यासाठी पशुवैद्याला विचारा, आणि तुमच्या प्राण्याला इंजेक्शन किंवा विशेष आहार लागत असेल तर लेखी काळजी योजना मागा. एखाद्या औषधाला फ्रिज लागत असेल तर बर्फाच्या पॅकसह थंड पिशवी तयार ठेवा.

तुम्ही स्वतः वृद्ध असाल किंवा दिव्यांग असाल तर तुमच्या स्थानिक आपत्कालीन कार्यालयाकडे मदतीसाठी नोंदणी करताना तुमच्या पाळीव प्राण्यांचाही समावेश करा. वृद्ध आणि दिव्यांग व्यक्ती मार्गदर्शक हे कसे करावे ते सांगते.

या विभागातील मार्गदर्शके

संबंधित मार्गदर्शक