Omgaan met stress na een orkaan¶
Orkanen, tyfonen en tropische cyclonen zijn hetzelfde soort storm, met verschillende namen in verschillende oceanen. Alles in deze gids geldt voor al deze stormen.
Noodnummers verschillen per land. Nummers, instanties en hulpprogramma's zijn in elk land anders. Uw lokale pagina bevat de noodnummers, de rampendienst en informatie over noodopvang voor waar u bent. Zoek uw lokale pagina.
Een orkaan, tyfoon of cycloon meemaken is zwaar, en de weken en maanden van herstel kunnen zwaarder zijn. Deze pagina helpt u voor uw eigen geest en lichaam te zorgen, de mensen om u heen te steunen en te herkennen wanneer iemand meer hulp nodig heeft.
Als u maar drie dingen doet¶
- Zorg voor de basis: slaap, eten, water en elke dag een beetje rust. Uw geest komt pas tot rust als uw lichaam dat ook doet.
- Blijf in contact met anderen. Praat met mensen die u vertrouwt en maak dit niet alleen door.
- Als u of iemand van wie u houdt het zwaar heeft, vraag dan om hulp. Als iemand in gevaar is, bel dan uw lokale alarmnummer. In de Verenigde Staten is de Disaster Distress Helpline, 1-800-985-5990, gratis en dag en nacht bereikbaar.
Normale reacties op een abnormale gebeurtenis¶
Bijna iedereen die een ramp meemaakt, heeft in de dagen en weken erna een deel van deze reacties:
- Moeite met slapen, nachtmerries of veel meer slapen dan normaal
- Zich verdoofd, schrikachtig, verdrietig, angstig of boos voelen, soms alles op één dag
- Moeite met concentreren, onthouden of eenvoudige beslissingen nemen
- Hoofdpijn, maagklachten, pijntjes en vermoeidheid
- De storm steeds opnieuw in gedachten beleven, of schrikken van wind en regen
- Schuldgevoel over wat u wel of niet hebt gedaan, of omdat u meer geluk had dan een buur
- Uitvallen tegen mensen van wie u houdt, of alleen willen zijn
Dit zijn normale reacties op een abnormale gebeurtenis. Ze wijzen niet op zwakte. Bij de meeste mensen worden ze binnen een paar weken minder naarmate het leven weer voorspelbaarder wordt.
Uw eerste stappen¶
Als alles overweldigend voelt, begin dan met wat u vandaag zelf kunt doen.
- Eet iets, ook als u geen honger hebt. Drink water.
- Rust uit wanneer u kunt, al is het maar 15 minuten.
- Praat met iemand: familie, een vriend, een buur, een geestelijk leider.
- Kies één of twee taken voor vandaag en laat de rest wachten.
- Volg het nieuws alleen op vaste momenten en alleen via officiële bronnen.
- Doe iets kleins dat normaal voelt: u wassen, andere kleren aantrekken, thee zetten, bidden, een spelletje doen met de kinderen.
Slaap¶
Slaap is na een storm vaak het eerste dat verdwijnt, en als u weer slaapt, helpt dat bij al het andere. Probeer elke dag ongeveer op hetzelfde tijdstip naar bed te gaan en op te staan, ook als de dagen chaotisch zijn. Houd de plek waar u slaapt zo donker, koel en stil als u kunt.
Drink 's middags geen cafeïne. Alcohol kan het inslapen makkelijker maken, maar later in de nacht slaapt u er slechter van. Als u niet kunt slapen, ga dan even uit bed en doe iets rustigs bij weinig licht, in plaats van liggend te piekeren.
Slaapt u in een noodopvang, bij familie of in een volle ruimte, dan kunnen oordoppen, een slaapmasker of een doek over uw ogen helpen. Rust overdag uit wanneer het kan.
Routines en kleine successen¶
Routines vertellen uw lichaam dat sommige dingen nog onder controle zijn. Eet op vaste tijden, was u en behoud kleine gewoontes zoals de ochtendkoffie, het gebed of een wandeling. Als de kinderen gewend zijn aan een verhaaltje voor het slapengaan, behoud dat dan, ook bij zaklamplicht.
Breng wat structuur in elke dag: een of twee schoonmaakklussen, één telefoontje naar de verzekeraar of het hulpbureau en een duidelijk stoptijdstip. Lange lijsten zonder einde maken stress erger. Let op kleine successen, zoals de terugkeer van de stroom of de eerste maaltijd aan uw eigen tafel, en spreek ze hardop uit.
Nieuws en sociale media¶
Het is natuurlijk om elk nieuwtje te willen weten. Uren aan beelden van schade, geruchten en boze discussies houden uw lichaam in de hoogste staat van paraatheid. Volg het nieuws op vaste momenten, twee keer per dag is genoeg, en haal het uit officiële bronnen zoals uw nationale weerdienst, uw nationale rampenbestrijdingsdienst en uw lokale overheid.
Zet groepschats die geruchten verspreiden op stil. Leg uw telefoon weg tijdens de maaltijd en voor het slapengaan. Wat u moet weten, is er morgenochtend nog steeds.
Verdriet en verlies¶
Mensen rouwen na stormen om allerlei soorten verlies: een persoon, een huisdier, een huis, een bedrijf, een oogst, een kerk, een buurt, of gewoon het gevoel van veiligheid. Al deze verliezen zijn echt. Er is geen goede manier of juiste termijn om te rouwen.
- Laat uzelf verdrietig, boos of verdoofd zijn zonder dat te veroordelen.
- Behoud tradities en rituelen die belangrijk zijn voor u en uw gemeenschap, ook in een eenvoudiger vorm.
- Bewaar wat u kunt van foto's en aandenkens. De pagina over opruimen legt uit hoe.
- Accepteer dat sommige dagen slechter zullen zijn dan andere.
Als iemand dicht bij u is overleden, of als u mensen gewond of dood hebt gezien, kan de schok dieper zijn en langer duren. Rouwbegeleiding, geestelijk leiders en steungroepen kunnen helpen.
Geld en stress door het herstel¶
Wachten op verzekering, hulp of reparaties is een van de moeilijkste delen van het herstel. Gemist werk en onverwachte kosten maken het erger.
- Schrijf op wat u verschuldigd bent en wat er binnenkomt, zodat de zorg een vorm krijgt.
- Bel geldverstrekkers, verhuurders en nutsbedrijven vroeg en vraag om uitstel of een betalingsregeling.
- Houd een logboek bij van claims en telefoontjes, zodat u niet alles in uw hoofd hoeft te houden. Zie verzekering en hulp.
- Vraag hulp bij formulieren. Veel hulpcentra, gemeenschapsgroepen en bibliotheken bieden die gratis aan.
Kinderen helpen¶
Kinderen nemen hun voorbeeld van de volwassenen om hen heen. Reacties verschillen per leeftijd, en al deze reacties zijn een tijdlang normaal:
| Leeftijd | Veelvoorkomende reacties |
|---|---|
| Baby's en peuters | Klitten, huilen, slecht slapen, vaker vastgehouden willen worden |
| Jonge kinderen | Bedplassen, duimzuigen, angst voor het donker of om alleen te zijn, zich jonger gedragen dan hun leeftijd, de storm naspelen |
| Schoolleeftijd | Nachtmerries, buikpijn, concentratieproblemen, prikkelbaarheid, veel herhaalde vragen |
| Tieners | Zich terugtrekken, onverschillig lijken, woede, risico's nemen, zorgen om vrienden |
Zo helpt u:
- Praat. Leg in eenvoudige, eerlijke woorden uit wat er is gebeurd. Vertel wat u doet om hen veilig te houden.
- Luister. Laat hen dezelfde vragen steeds opnieuw stellen en antwoord elke keer rustig.
- Houd routines aan. Maaltijden, bedtijd en spel op de gewone tijden, voor zover mogelijk.
- Beperk beelden van verwoesting. Zet het nieuws uit als er kinderen bij zijn. Steeds herhaalde beelden kunnen aanvoelen alsof de storm opnieuw gebeurt.
- Laat ze meehelpen. Voorraden sorteren, een huisdier voeren of een kaart tekenen voor een buur geeft hen een gevoel van controle.
- Geef extra tijd en troost. Knuffels, geduld en een favoriet speelgoed of een deken doen veel.
- Breng ze zo snel mogelijk terug naar school, spel en vrienden. Veel hulporganisaties richten na stormen veilige speelruimtes voor kinderen in.
Het is goed als kinderen zien dat u verdrietig bent, op een manier die ze aankunnen. "Ik ben verdrietig over het huis, en het komt goed met ons" is genoeg. De pagina over baby's en kinderen bevat meer.
Ouderen en mensen met een beperking¶
Oudere familieleden en buren verbergen soms hoe zwaar ze het hebben, vooral als ze een huis kwijt zijn waar ze tientallen jaren woonden. Veranderingen in de routine, hitte en gemiste medicijnen kunnen ook verwardheid veroorzaken.
Kom vaak langs, help met telefoontjes en papierwerk en let op verwardheid, gemiste medicijnen, niet eten of zich terugtrekken. Mensen met een beperking zijn mogelijk hulpmiddelen, verzorgers of toegankelijke woonruimte kwijt en hebben soms net zoveel praktische hulp nodig als emotionele steun. Zie ouderen en medische behoeften.
Iemand anders helpen: kijken, luisteren, verwijzen¶
U hebt geen opleiding nodig om iemand te helpen die van streek is. De aanpak voor psychologische eerste hulp van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) kent drie eenvoudige stappen.
- Kijken. Controleer of de persoon veilig is en geen dringende medische zorg nodig heeft. Let op wie het meest van streek lijkt.
- Luisteren. Ga bij hem of haar zitten. Vraag wat nodig is. Laat de persoon praten als die dat wil, maar dring er niet op aan te vertellen wat er is gebeurd. Accepteer de gevoelens zonder ertegenin te gaan.
- Verwijzen. Help met praktische zaken, zoals water, een telefoontje naar familie of het vinden van het hulpbureau. Breng de persoon in contact met mensen en diensten die verder kunnen helpen.
Beloof niets wat u niet kunt waarmaken en zeg niet hoe mensen zich zouden moeten voelen. "Dat klinkt echt zwaar" is vaak het beste wat u kunt zeggen.
Hulpverleners, vrijwilligers en mantelzorgers¶
Mensen die voor anderen zorgen, zoals zorgmedewerkers, reddingsteams, medewerkers van nutsbedrijven, vrijwilligers en mantelzorgers, zetten hun eigen behoeften vaak achteraan. Velen hebben ook zelf schade thuis.
- Neem pauze, eet en slaap, ook als het werk nooit ophoudt.
- Praat met collega's over wat u hebt gezien.
- Let op elkaar: uitputting, prikkelbaarheid en veel drinken.
- Vraag uw werkgever of organisatie naar begeleiding en ondersteuning.
Tekenen dat iemand meer hulp nodig heeft¶
Stress en verdriet zijn te verwachten. Zoek hulp als reacties na enkele weken niet afnemen, erger worden of een van deze kenmerken hebben:
- Dagenlang niet kunnen slapen, eten, werken of voor zichzelf of de kinderen zorgen
- Meer alcohol drinken of drugs gebruiken om het vol te houden
- Praten over hopeloosheid, een last zijn of niet meer willen leven
- Paniekaanvallen, constante angst of flashbacks die niet verdwijnen
- Zich van iedereen terugtrekken
- Zichzelf of anderen pijn doen, of dreigen dat te doen
Als iemand in acuut gevaar is
Als iemand praat over zelfdoding, een plan heeft of zichzelf iets heeft aangedaan, bel dan meteen uw lokale alarmnummer of een crisislijn (in de Verenigde Staten belt of sms't u 988 voor de Suicide and Crisis Lifeline, of belt u 911). Blijf bij de persoon, haal alles weg waarmee die zichzelf pijn zou kunnen doen als dat veilig kan, en laat de persoon niet alleen.
Waar u hulp krijgt¶
- Uw huisarts, kliniek of zorgverlener. Zij kunnen helpen bij slaapproblemen, angst en somberheid en u doorverwijzen naar begeleiding.
- Mobiele klinieken en hulpcentra. Na veel rampen bieden het ministerie van Volksgezondheid, het Rode Kruis of de Rode Halve Maan en hulporganisaties begeleiders en ondersteuners.
- Geestelijk leiders en gemeenschapsgroepen. Veel mensen vinden hier troost en praktische hulp.
- Crisislijnen en begeleidingsdiensten. Uw lokale pagina vermeldt hulp waar u woont, of vraag het uw lokale overheid of gezondheidsdienst.
- Steungroepen. Praten met anderen die dezelfde storm hebben meegemaakt, kan veel helpen.
In de Verenigde Staten¶
- Disaster Distress Helpline: 1-800-985-5990. Bel of sms, gratis, vertrouwelijk, dag en nacht, met begeleiders die zijn opgeleid in stress na rampen.
- 988 Suicide and Crisis Lifeline. Bel of sms 988 voor iedereen in een emotionele crisis.
- 211. Bel 211 voor lokale begeleiding, voedsel en huisvesting.
- Herstelcentra na rampen hebben na een federale rampenverklaring vaak crisisbegeleiders ter plaatse. Vraag naar gratis crisisbegeleiding in uw regio.
Het lange herstel¶
Herstel na een zware storm wordt gemeten in maanden en jaren, niet in weken. Claims slepen aan, aannemers zijn volgeboekt en de buurt ziet er lange tijd verkeerd uit. De verjaardag van de storm, het begin van het volgende seizoen of zelfs een zware regenbui kan gevoelens terugbrengen.
Vooruitkijken naar het volgende seizoen kan u meer controle geven. Onze pagina over het gezinsplan is een goed begin als u eraan toe bent. Gun uzelf en anderen ruimte voor slechte dagen, accepteer hulp en bied die aan wanneer u kunt. Anderen helpen is een van de betrouwbaarste manieren om zich zelf beter te voelen, en hoe u kunt helpen bevat ideeën.