ข้ามไปยังเนื้อหา

ความเสี่ยงต่อสุขภาพหลังเฮอริเคน ตั้งแต่น้ำท่วมจนถึงไข้เลือดออก

เฮอริเคน ไต้ฝุ่น และพายุหมุนเขตร้อนคือพายุชนิดเดียวกัน เพียงแต่เรียกต่างกันในแต่ละมหาสมุทร ทุกอย่างในคู่มือนี้ใช้ได้กับพายุทั้งหมดนี้

หมายเลขฉุกเฉินแต่ละประเทศไม่เหมือนกัน. หมายเลขโทรศัพท์ หน่วยงาน และโครงการช่วยเหลือแตกต่างกันในแต่ละประเทศ หน้าท้องถิ่นของคุณมีหมายเลขฉุกเฉิน หน่วยงานรับมือภัยพิบัติ และข้อมูลศูนย์พักพิงในพื้นที่ที่คุณอยู่ ค้นหาหน้าท้องถิ่นของคุณ.

หลังเฮอริเคน ไต้ฝุ่น หรือไซโคลน หลายคนป่วยหรือบาดเจ็บในวันและสัปดาห์ถัดมา ไม่ใช่ระหว่างที่พายุพัด หน้านี้ช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงความเสี่ยงต่อสุขภาพที่พบบ่อย สังเกตสัญญาณเตือนแต่เนิ่น ๆ และรู้ว่าเมื่อใดควรไปพบแพทย์

หากคุณทำได้เพียงสามอย่าง

  1. อยู่ให้ห่างจากน้ำท่วมเมื่อทำได้ เมื่อจำเป็นต้องลุยน้ำ ให้สวมรองเท้าบูทและถุงมือ และล้างตัวด้วยสบู่และน้ำสะอาดหลังจากนั้น
  2. ล้างแผลทุกแผลทันที ปิดแผลไว้ และไปให้ตรวจหากแผลแดง บวม หรือเจ็บ
  3. ไปพบแพทย์โดยเร็วหากมีไข้ ท้องเสียเป็นน้ำหรือมีเลือดปนที่ไม่หยุด หรือแผลที่แย่ลงในวันหรือสัปดาห์หลังน้ำท่วม

อะไรอยู่ในน้ำท่วม

น้ำท่วมไม่ใช่แค่น้ำฝน น้ำท่วมพัดพาสิ่งปฏิกูลจากส้วมและถังบำบัดน้ำเสียที่ล้น มูลสัตว์ ซากสัตว์ เชื้อเพลิง ยาฆ่าแมลง และสารเคมีจากบ้านเรือน ฟาร์ม และโรงงาน และยังซ่อนเศษวัสดุแหลมคม ท่อระบายน้ำเปิด และหลุมไว้ด้วย

เชื้อโรคในน้ำท่วมอาจทำให้ท้องเสีย ผื่นที่ผิวหนัง แผลติดเชื้อ และโรคอย่างเลปโตสไปโรซิส ในพื้นที่ชายฝั่งบางแห่ง น้ำท่วมที่ปนกับน้ำทะเลมีแบคทีเรียที่ทำให้แผลติดเชื้อรุนแรง

  • กันเด็กและสัตว์เลี้ยงออกจากน้ำท่วม เด็กไม่ควรเล่นน้ำท่วม
  • หากต้องเดินลุยน้ำ ให้สวมรองเท้าบูทยาง ถุงมือยาง และอุปกรณ์ป้องกันดวงตาหากน้ำอาจกระเด็น
  • ปิดบาดแผลและแผลเปื่อยด้วยผ้าปิดแผลกันน้ำก่อนลุยน้ำ หรือไม่ก็อย่าลงไป
  • ล้างมือด้วยสบู่และน้ำสะอาดหลังสัมผัสน้ำท่วม และก่อนกินอาหารหรือแตะหน้า ใช้เจลล้างมือหากไม่มีน้ำสะอาด
  • ซักเสื้อผ้าที่สัมผัสน้ำท่วมด้วยน้ำร้อนและผงซักฟอกก่อนนำมาสวมอีก

น้ำที่ไหลและไฟฟ้าทำให้ถึงตายได้

อย่าเดิน ว่ายน้ำ หรือขับรถผ่านน้ำท่วมที่ไหล น้ำที่ไหลลึก 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) ก็ทำให้ผู้ใหญ่ล้มได้ น้ำใกล้สายไฟฟ้าที่ขาดตกลงมาหรืออุปกรณ์ไฟฟ้าที่ถูกน้ำท่วมอาจมีไฟฟ้า หน้าน้ำท่วมมีรายละเอียดเพิ่มเติม

บาดแผลและการติดเชื้อที่ผิวหนัง

บาดแผลและรอยถลอกเกิดบ่อยระหว่างทำความสะอาด และติดเชื้อง่ายหลังพายุ ดูแลทุกแผล ไม่ว่าจะเล็กเพียงใด

วิธีล้างแผล

  1. ล้างมือก่อน
  2. ล้างแผลให้ทั่วด้วยน้ำขวด น้ำต้ม หรือน้ำสะอาดที่ไหลผ่าน น้ำเกลือล้างแผลดีกว่าหากมี
  3. ทำความสะอาดผิวหนังรอบแผลด้วยสบู่และน้ำ
  4. ปิดด้วยผ้าพันแผลที่สะอาดและแห้ง ใช้ผ้าปิดแผลกันน้ำหากจะอยู่ใกล้น้ำหรือโคลน
  5. ตรวจดูอย่างน้อยวันละครั้ง และเปลี่ยนผ้าพันแผลหากเปียกหรือสกปรก

สัญญาณของการติดเชื้อ

ไปพบแพทย์โดยเร็วหากแผลมีอาการใดอาการหนึ่งต่อไปนี้

  • รอยแดงหรือบวมที่ลามออก
  • ความเจ็บปวดที่แย่ลงแทนที่จะดีขึ้น
  • ความร้อน หนอง หรือกลิ่นเหม็น
  • ไข้หรือหนาวสั่น
  • ริ้วสีแดงลามออกจากแผล

แผลที่สัมผัสน้ำท่วมหรือน้ำทะเล

แบคทีเรียบางชนิดในน้ำทะเลอุ่นและน้ำท่วมกร่อยทำให้ติดเชื้อเร็วและรุนแรงได้ โดยเฉพาะผู้ที่เป็นโรคตับ เบาหวาน หรือภูมิคุ้มกันอ่อนแอ หากแผลที่สัมผัสน้ำท่วมหรือน้ำทะเลแดง บวม หรือเจ็บมาก ให้ไปพบแพทย์ภายในวันเดียวกัน อย่ารอดูว่าจะหายเอง

ผู้ป่วยเบาหวานควรตรวจเท้าทุกวันหลังลุยน้ำหรือโคลน ตุ่มพองและบาดแผลเล็ก ๆ ที่เท้าอาจกลายเป็นเรื่องร้ายแรงได้อย่างรวดเร็ว

บาดทะยัก

บาดทะยักมาจากเชื้อโรคในดิน ฝุ่น และมูลสัตว์ที่เข้าทางบาดแผล น้ำท่วมเองไม่ทำให้เกิดบาดทะยัก แต่บาดแผลและแผลถูกแทงที่เกิดระหว่างทำความสะอาดทำให้เกิดได้

  • หากคุณมีแผลถูกแทง แผลลึก หรือแผลที่มีดิน สนิม หรือมูลสัตว์ ให้ไปพบเจ้าหน้าที่สาธารณสุข หากฉีดวัคซีนบาดทะยักครั้งล่าสุดเกิน 5 ปีที่แล้ว หรือไม่ทราบ คุณอาจต้องฉีดกระตุ้น
  • ผู้ใหญ่ต้องฉีดกระตุ้นบาดทะยักทุก 10 ปีอยู่แล้ว หากกำลังจะเริ่มทำความสะอาดและไม่แน่ใจว่าฉีดครั้งล่าสุดเมื่อใด ให้ถามคลินิกก่อนเริ่ม
  • แผลไม่จำเป็นต้องดูแย่จึงจะมีบาดทะยัก การเหยียบตะปูเป็นวิธีติดเชื้อที่พบได้บ่อย

ท้องเสีย โรคทางเดินอาหาร และอหิวาตกโรค

เมื่อน้ำดื่มและห้องน้ำใช้ไม่ได้ เชื้อโรคจากสิ่งปฏิกูลจะเข้าสู่อาหาร น้ำ และมือ ท้องเสียเป็นหนึ่งในโรคที่พบบ่อยที่สุดหลังน้ำท่วม และอันตรายที่สุดสำหรับทารก เด็กเล็ก และผู้สูงอายุ เพราะร่างกายขาดน้ำเร็ว

วิธีป้องกัน

  • ดื่มเฉพาะน้ำขวด น้ำต้ม หรือน้ำที่บำบัดแล้ว และใช้น้ำแบบเดียวกันสำหรับแปรงฟัน ล้างอาหาร และชงนมผงเด็ก ดูความปลอดภัยด้านอาหารและน้ำ
  • ทิ้งอาหารที่สัมผัสน้ำท่วม เว้นแต่อยู่ในกระป๋องโลหะที่ปิดสนิทและไม่เสียหาย
  • ล้างมือด้วยสบู่หลังเข้าห้องน้ำ ก่อนทำอาหาร ก่อนกินอาหาร และหลังเปลี่ยนผ้าอ้อม
  • หากห้องน้ำใช้ไม่ได้ ให้ใช้ถังที่มีฝาปิดและมีถุงพลาสติกรอง หรือส้วมหลุม ห่างจากแหล่งน้ำ ทำตามคำแนะนำด้านสุขภาพในท้องถิ่นเรื่องการกำจัด

วิธีรักษา

อันตรายหลักของท้องเสียคือการสูญเสียน้ำและเกลือแร่มากเกินไป เริ่มให้สารละลายเกลือแร่ (ORS) ทันทีที่เริ่มท้องเสีย ร้านขายยา คลินิก และกลุ่มช่วยเหลือมักแจกซอง ORS หลังพายุ

หากไม่มีซอง องค์การอนามัยโลกแนะนำส่วนผสมที่ทำเองที่บ้านนี้ ให้ใช้เพียงจนกว่าจะหา ORS ที่ถูกต้องได้ คือ น้ำที่ปลอดภัย 1 ลิตร น้ำตาล 6 ช้อนชาปาด และเกลือครึ่งช้อนชาปาด ให้นมแม่ต่อไปสำหรับทารกที่ท้องเสีย และให้อาหารต่อไปเมื่อผู้ป่วยกินได้

อหิวาตกโรค

อหิวาตกโรคเป็นโรคท้องเสียรุนแรงที่แพร่ผ่านน้ำและอาหารที่ปนเปื้อนสิ่งปฏิกูล โรคนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะมีน้ำท่วม แต่แพร่ในที่ที่มีเชื้ออยู่แล้ว เช่น บางส่วนของแอฟริกา เอเชียใต้ เฮติ และเยเมน และการระบาดอาจตามมาหลังน้ำท่วมเมื่อระบบน้ำและสุขาภิบาลพัง

อหิวาตกโรคทำให้ท้องเสียเป็นน้ำปริมาณมากอย่างฉับพลัน มักอธิบายว่าเหมือนน้ำซาวข้าว และบางครั้งอาเจียน อาจทำให้เสียชีวิตได้ภายในไม่กี่ชั่วโมงหากไม่รักษา แต่คนส่วนใหญ่หายเป็นปกติด้วย ORS ที่เริ่มให้เร็ว ผู้ป่วยรุนแรงต้องไปสถานพยาบาลเพื่อรับสารน้ำทางหลอดเลือดดำ หากหน่วยงานสาธารณสุขประกาศว่าพบอหิวาตกโรคในพื้นที่ของคุณ ให้ทำตามคำแนะนำเรื่องน้ำ อาหาร และวัคซีน

ไปพบแพทย์ทันทีหากท้องเสียและมีอาการใดต่อไปนี้

ท้องเสียเป็นน้ำปริมาณมาก มีเลือดในอุจจาระ ปัสสาวะน้อยมากหรือไม่ปัสสาวะ ทารกที่ปากแห้งหรือไม่มีน้ำตา ตาโหล เวียนศีรษะหรือสับสน หรืออาเจียนจนกิน ORS ไม่อยู่ ให้ ORS ต่อไประหว่างเดินทาง

เลปโตสไปโรซิส

เลปโตสไปโรซิส (โรคฉี่หนู) เป็นโรคจากแบคทีเรียที่แพร่ผ่านปัสสาวะของหนูและสัตว์อื่น เชื้อเข้าสู่ร่างกายทางบาดแผล รอยข่วน และตา จมูก และปาก มักเกิดขณะลุยน้ำท่วมหรือโคลน พบบ่อยหลังน้ำท่วมในหลายพื้นที่เขตร้อน รวมถึงฟิลิปปินส์ อินเดีย ศรีลังกา ไทย และแคริบเบียน

อาการมักเริ่ม 5 ถึง 14 วันหลังสัมผัส แต่อาจปรากฏได้ตั้งแต่ 2 ถึง 30 วันต่อมา สังเกตอาการเหล่านี้

  • ไข้สูงและปวดศีรษะฉับพลัน
  • ปวดกล้ามเนื้อ โดยเฉพาะที่น่องและหลังส่วนล่าง
  • ตาแดง
  • อาเจียน ท้องเสีย หรือปวดท้อง
  • ผิวหนังหรือตาเหลือง หรือปัสสาวะสีเข้ม ในกรณีรุนแรง

ยาปฏิชีวนะได้ผลดีที่สุดเมื่อเริ่มเร็ว หากคุณมีไข้ภายในหนึ่งเดือนหลังลุยน้ำท่วมหรือทำความสะอาด ให้ไปพบเจ้าหน้าที่สาธารณสุขและบอกว่าคุณสัมผัสน้ำท่วม กรมสาธารณสุขบางแห่งให้ยาปฏิชีวนะป้องกันแก่ผู้ที่สัมผัสมาก จึงควรถามว่าใช้กับพื้นที่ของคุณหรือไม่

ป้องกันโดยสวมรองเท้าบูทและถุงมือเมื่ออยู่ในน้ำและโคลน ปิดบาดแผล และเก็บอาหารและน้ำให้มิดชิดห่างจากหนู

สัตว์เลี้ยงและปศุสัตว์เผชิญความเสี่ยงจากน้ำท่วมแบบเดียวกัน รวมถึงเลปโตสไปโรซิส จึงควรกันสัตว์ออกจากน้ำท่วมและให้น้ำสะอาด ดูหน้าชุดอุปกรณ์ฉุกเฉินสำหรับสัตว์เลี้ยงและปศุสัตว์และสัตว์ใหญ่

เมลิออยโดสิส

ในออสเตรเลียตอนเหนือและบางส่วนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ รวมถึงไทย แบคทีเรียในดินและน้ำอีกชนิดหนึ่งที่เรียกว่าเมลิออยโดสิสเพิ่มขึ้นหลังฝนตกหนัก น้ำท่วม และไซโคลน เชื้อนี้เข้าทางผิวหนังที่มีแผลเช่นกัน ผู้ที่เป็นเบาหวาน โรคไต หรือดื่มแอลกอฮอล์หนักมีความเสี่ยงสูงกว่า หากคุณอยู่ในพื้นที่เหล่านี้ ให้สวมรองเท้าบูทและถุงมือเมื่ออยู่ในโคลนและน้ำท่วม และบอกเจ้าหน้าที่สาธารณสุขเรื่องการสัมผัสหากมีไข้ ไอ หรือแผลที่ไม่หาย

ยุง ไข้เลือดออก และมาลาเรีย

น้ำท่วมทิ้งน้ำขังไว้ทุกที่ และยุงบางชนิดวางไข่ในน้ำเหล่านั้น ยุงที่ชุกชุมทันทีหลังน้ำท่วมส่วนใหญ่เป็นเพียงความรำคาญ ส่วนยุงที่แพร่โรคมักเพิ่มขึ้นตั้งแต่ประมาณ 2 สัปดาห์ถึง 2 เดือนหลังพายุ

ไข้เลือดออก (เดงกี) แพร่ผ่านยุงลาย (Aedes) ซึ่งกัดส่วนใหญ่ในเวลากลางวัน พบบ่อยในแคริบเบียน ละตินอเมริกา เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหมู่เกาะแปซิฟิก อาการมักเริ่ม 4 ถึง 10 วันหลังถูกกัด ได้แก่ ไข้สูง ปวดศีรษะรุนแรง ปวดหลังตา ปวดกล้ามเนื้อและข้อ คลื่นไส้ และผื่น

สัญญาณเตือนของไข้เลือดออก

ไปสถานพยาบาลทันทีหากปวดท้องรุนแรง อาเจียนไม่หยุด หายใจเร็ว เลือดออกตามไรฟันหรือจมูก มีเลือดในอาเจียนหรืออุจจาระ ผิวซีดเย็น กระสับกระส่าย หรืออ่อนแรงผิดปกติ สัญญาณเหล่านี้มักปรากฏเมื่อไข้ลดลง จึงอย่าวางใจเมื่อไข้ลง

หากคุณอาจเป็นไข้เลือดออก ให้พักผ่อน ดื่มน้ำมาก ๆ และกินพาราเซตามอล (อะเซตามิโนเฟน) เพื่อบรรเทาปวดและลดไข้ ห้ามกินไอบูโพรเฟนหรือแอสไพริน ซึ่งอาจเพิ่มความเสี่ยงเลือดออก

มาลาเรีย พบในบางส่วนของแอฟริกา เอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปาปัวนิวกินี และแปซิฟิก รวมถึงบางพื้นที่ที่มีไซโคลน เช่น โมซัมบิกและมาดากัสการ์ ในพื้นที่เหล่านี้ ไข้ใด ๆ หลังน้ำท่วมต้องตรวจมาลาเรียภายในวันเดียวกัน

หยุดการถูกกัด

  • เทน้ำทิ้ง ปิดฝา หรือคว่ำสิ่งของที่มีน้ำขัง ได้แก่ ถัง ยางรถยนต์ หม้อ จานรองกระถางต้นไม้ รางน้ำ และภาชนะแตก ทำอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง
  • ปิดถังและโอ่งเก็บน้ำให้แน่น และล้างทุกสัปดาห์
  • สวมเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวทั้งกลางวันและกลางคืน
  • ใช้ยาทากันแมลงที่มี DEET พิคาริดิน หรือ IR3535 ตามฉลาก
  • นอนในมุ้ง และซ่อมมุ้งลวดหน้าต่าง

งู หนู และสัตว์อื่น ๆ

น้ำท่วมขับไล่งู หนู แมลง และสัตว์อื่น ๆ ออกจากที่อยู่เดิมเข้าสู่บ้าน เศษซาก และน้ำ ในออสเตรเลียตอนเหนือและบางส่วนของเอเชีย น้ำท่วมอาจพาจระเข้มาด้วย

  • มองให้ดีก่อนยื่นมือเข้าไปในเศษซาก ใต้เฟอร์นิเจอร์ หรือมุมมืด ใช้ไม้หรือเครื่องมือขยับสิ่งของ
  • หากเห็นงู ให้ถอยออกอย่างช้า ๆ และอย่ายุ่งกับมัน โทรหน่วยควบคุมสัตว์หรือหน่วยงานสัตว์ป่าในท้องถิ่นหากงูอยู่ในบ้าน
  • เก็บอาหารให้มิดชิดและปิดฝาถังขยะ เพื่อไม่ให้ดึงดูดหนู
  • อย่ากวาดหรือดูดฝุ่นมูลหนู ให้ราดด้วยน้ำยาฟอกขาว 1 ส่วนต่อน้ำ 10 ส่วน รอ 5 นาที แล้วเช็ดออกด้วยกระดาษทิชชูขณะสวมถุงมือ
  • หลีกเลี่ยงสัตว์จรจัดและสัตว์ป่า และแจ้งรัฐบาลท้องถิ่นหากพบซากสัตว์

หากมีคนถูกงูกัด

  1. โทรเบอร์ฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ (911 ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา) ในสหรัฐอเมริกา ศูนย์ควบคุมพิษ (Poison Control) ที่ 1-800-222-1222 ก็ช่วยได้เช่นกัน
  2. ให้ผู้ป่วยนิ่งและสงบ และถอดแหวนและเสื้อผ้ารัดแน่นใกล้รอยกัด
  3. จดสีและรูปร่างของงูหากทำได้อย่างปลอดภัย อย่าพยายามจับหรือฆ่างู
  4. ทำตามคำแนะนำการปฐมพยาบาลของประเทศคุณขณะรอ ตัวอย่างเช่นในออสเตรเลีย ผู้ปฐมพยาบาลพันผ้ากดและตรึงอวัยวะไว้

อย่ากรีดแผล พยายามดูดพิษ รัดแน่นด้วยสายรัดห้ามเลือด หรือประคบน้ำแข็ง รอยกัดในน้ำขุ่นอาจรู้สึกเหมือนรอยข่วน จึงควรให้ตรวจรอยกัดที่อาจเป็นไปได้ทุกแห่ง

หากสัตว์กัดหรือข่วนคุณ ให้ล้างแผลด้วยสบู่และน้ำไหลหลายนาทีแล้วไปพบเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ในพื้นที่ที่มีโรคพิษสุนัขบ้า คุณอาจต้องฉีดวัคซีน

คาร์บอนมอนอกไซด์

เครื่องปั่นไฟ เตาถ่าน และเตาปิ้งย่างแก๊สที่ใช้ในอาคารหรือใกล้หน้าต่างที่เปิดทำให้หลายคนได้รับพิษหลังพายุ คาร์บอนมอนอกไซด์ไม่มีกลิ่นหรือสี อาการปวดศีรษะ เวียนศีรษะ อ่อนแรง คลื่นไส้ และสับสนในหลายคนพร้อมกันเป็นสัญญาณเตือน

พาทุกคนออกไปรับอากาศบริสุทธิ์และเรียกความช่วยเหลือ อ่านความปลอดภัยเมื่อใช้เครื่องปั่นไฟและก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ก่อนใช้อุปกรณ์ที่เผาไหม้เชื้อเพลิงทุกชนิด

ความเสี่ยงอื่น ๆ ที่ควรคำนึงถึง

  • ความร้อน การทำความสะอาดในความร้อนโดยไม่มีไฟฟ้าหรือพัดลมทำให้เกิดอาการอ่อนเพลียจากความร้อนและโรคลมร้อน (ลมแดด) ดูความปลอดภัยจากความร้อน
  • เชื้อรา เชื้อราในบ้านที่ถูกน้ำท่วมกระตุ้นโรคหอบหืดและภูมิแพ้ได้ ดูการทำความสะอาดและเชื้อรา
  • สารเคมี น้ำท่วมพัดพาภาชนะบรรจุเชื้อเพลิง ยาฆ่าแมลง และผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด อย่าเปิดภาชนะที่ไม่รู้ว่าอะไร และอย่าผสมน้ำยาฟอกขาวกับแอมโมเนียหรือกรด
  • ยาและโรคเรื้อรัง การขาดยารักษาเบาหวาน ความดันโลหิต โรคหัวใจ เอชไอวี วัณโรค หรือสุขภาพจิตเป็นปัญหาที่พบบ่อยและอันตรายหลังพายุ ขอยาทดแทนจากร้านขายยา คลินิก หรือจุดช่วยเหลือโดยเร็วที่สุด
  • ความเครียด การนอนไม่หลับ ความกังวล และความเศร้าโศกส่งผลต่อร่างกายของคุณเช่นกัน ดูการรับมือหลังเฮอริเคน

เมื่อใดควรไปรับการรักษา

คลินิกและโรงพยาบาลอาจแออัดหรือเสียหายหลังพายุ กระทรวงสาธารณสุขของประเทศคุณ สภากาชาดหรือสภาเสี้ยววงเดือนแดง และกลุ่มช่วยเหลือมักตั้งคลินิกเคลื่อนที่และจุดปฐมพยาบาล หน้าข้อมูลท้องถิ่นของคุณมีรายชื่อเบอร์สุขภาพและฉุกเฉินในพื้นที่ที่คุณอยู่

โทรเบอร์ฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณทันที หากหายใจลำบาก เจ็บหน้าอก ถูกงูกัด เลือดออกมาก สับสน เป็นลม ชัก หรือมีสัญญาณของพิษคาร์บอนมอนอกไซด์

ไปพบเจ้าหน้าที่สาธารณสุขภายในวันเดียวกัน หาก

  • มีไข้ในช่วงสัปดาห์หลังน้ำท่วม โดยเฉพาะที่มีอาการปวดกล้ามเนื้อ ตาแดง หรือปวดศีรษะ
  • แผลแดง บวม ร้อน มีน้ำซึม หรือเจ็บมากขึ้น หรือแผลใดที่สัมผัสน้ำทะเลหรือน้ำท่วมในผู้ที่เป็นเบาหวานหรือโรคตับ
  • มีแผลถูกแทงหรือแผลสกปรกและฉีดวัคซีนบาดทะยักครั้งล่าสุดเกิน 5 ปีที่แล้วหรือไม่แน่ใจ
  • ท้องเสียในทารก เด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หรือหญิงตั้งครรภ์ หรือท้องเสียที่รุนแรงหรือมีเลือดปน
  • มีสัญญาณเตือนของไข้เลือดออก แม้ไข้จะลดแล้ว
  • ถูกสัตว์กัด

เมื่อไปพบเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ให้บอกว่าคุณเคยสัมผัสน้ำท่วมหรือทำความสะอาดหลังพายุ เรื่องนี้ทำให้สิ่งที่แพทย์ตรวจหาต่างออกไป

คู่มือที่เกี่ยวข้อง