خطرات سلامتی بعد از طوفان، از آب سیل تا دنگی¶

بعد از هاریکن، تایفون یا سیکلون، بسیاری از افراد در روزها و هفته‌های پس از آن بیمار یا آسیب می‌بینند، نه در خود طوفان. این صفحه به شما کمک می‌کند خطرات سلامتی رایج را دور بزنید، نشانه‌های هشدار را زود تشخیص دهید و بدانید چه زمانی مراقبت بگیرید.

اگر فقط سه کار انجام دهید¶

1. هر وقت می‌توانید از آب سیل دور بمانید. وقتی نمی‌توانید، چکمه و دستکش بپوشید و بعد با صابون و آب تمیز بشویید.
2. هر بریدگی را فوراً تمیز کنید، پوشیده نگه دارید و اگر قرمز، متورم یا دردناک شد آن را بررسی کنید.
3. برای تب، اسهال خونی یا آبکی که متوقف نمی‌شود، یا زخمی که در روزها یا هفته‌های بعد از سیل بدتر می‌شود، سریع مراقبت پزشکی بگیرید.

آب سیل چه چیزی دارد¶

آب سیل فقط آب باران نیست. فاضلاب از توالت‌ها و سیستم‌های سپتیک سرریز‌شده، زباله حیوانی، حیوانات مرده، سوخت، سموم آفت و مواد شیمیایی از خانه‌ها، مزارع و کارخانه‌ها را با خود دارد. همچنین زباله تیز، آبراه‌های باز و سوراخ‌ها را پنهان می‌کند.

میکروب‌های آب سیل می‌توانند اسهال، بثورات پوستی، عفونت زخم و بیماری‌هایی مانند لپتوسپیروز ایجاد کنند. در برخی مناطق ساحلی، آب سیل مخلوط با آب دریا باکتری‌هایی حمل می‌کند که می‌توانند عفونت زخم شدید ایجاد کنند.

• کودکان و حیوانات خانگی را از آب سیل دور نگه دارید. کودکان نباید در آن بازی کنند.
• اگر باید از میان آن راه بروید، چکمه لاستیکی، دستکش لاستیکی و اگر ممکن است آب پاشیده شود محافظ چشم بپوشید.
• پیش از وارد شدن، بریدگی‌ها و زخم‌ها را با پانسمان ضدآب بپوشانید، یا بیرون بمانید.
• بعد از هر تماس، و پیش از خوردن یا دست زدن به صورت خود، با صابون و آب تمیز دست‌های خود را بشویید. اگر آب تمیز نیست از ضدعفونی‌کننده دست استفاده کنید.
• لباس‌هایی که با آب سیل تماس داشته‌اند را پیش از پوشیدن دوباره با آب داغ و پودر شوینده بشویید.

زخم‌ها و عفونت‌های پوستی¶

بریدگی و خراش در طول نظافت رایج است و بعد از طوفان به‌راحتی عفونی می‌شوند. هر زخمی را، هرچند کوچک، درمان کنید.

چگونه زخم را تمیز کنید¶

1. اول دست‌های خود را بشویید.
2. زخم را با آب بطری‌شده، جوشیده یا شیر تمیز به‌خوبی آب‌کشی کنید. اگر دارید، سالین بهتر است.
3. پوست اطراف زخم را با صابون و آب تمیز کنید.
4. آن را با بانداژ تمیز و خشک بپوشانید. اگر نزدیک آب یا گل خواهید بود از پانسمان ضدآب استفاده کنید.
5. حداقل روزی یک بار آن را بررسی کنید و اگر خیس یا کثیف شد بانداژ را عوض کنید.

نشانه‌های عفونت¶

اگر زخمی هر کدام از این‌ها را نشان داد سریع مراقبت بگیرید:

• قرمزی یا تورمی که گسترش می‌یابد
• دردی که بدتر می‌شود، نه بهتر
• گرما، چرک یا بوی بد
• تب یا لرز
• خط‌های قرمزی که از زخم گسترش می‌یابند

افراد مبتلا به دیابت باید بعد از راه رفتن در آب یا گل هر روز پاهای خود را بررسی کنند. تاول و بریدگی کوچک روی پا می‌تواند سریع جدی شود.

کزاز¶

کزاز از میکروب‌های خاک، گرد و غبار و زباله حیوانی می‌آید که از طریق یک زخم وارد بدن می‌شوند. آب سیل خودش کزاز ایجاد نمی‌کند، اما بریدگی‌ها و سوراخ‌هایی که افراد در طول نظافت می‌گیرند می‌تواند.

• اگر زخم سوراخی، بریدگی عمیق یا زخمی با خاک، زنگ یا زباله حیوانی دارید، به یک کارمند بهداشتی مراجعه کنید. اگر آخرین تزریق کزاز شما بیش از ۵ سال پیش بوده، یا نمی‌دانید، ممکن است به تزریق تقویتی نیاز داشته باشید.
• بزرگسالان به‌هرحال هر ۱۰ سال به یک تزریق تقویتی کزاز نیاز دارند. اگر در آستانه شروع نظافت هستید و مطمئن نیستید آخرین‌بار چه زمانی تزریق کرده‌اید، پیش از شروع از یک کلینیک بپرسید.
• زخم لازم نیست بد به نظر برسد تا کزاز حمل کند. پا گذاشتن روی یک میخ راه کلاسیک گرفتن آن است.

اسهال، بیماری معده و وبا¶

وقتی آب آشامیدنی و توالت‌ها کار نمی‌کنند، میکروب‌های فاضلاب وارد غذا، آب و دست می‌شوند. اسهال یکی از رایج‌ترین بیماری‌های بعد از سیل است و برای نوزادان، کودکان کوچک و سالمندان خطرناک‌ترین است، چون سریع کم‌آب می‌شوند.

پیشگیری از آن¶

• فقط آب بطری‌شده، جوشیده یا تصفیه‌شده بنوشید و از همان برای مسواک زدن، شستن غذا و درست کردن شیرخشک استفاده کنید. به ایمنی غذا و آب مراجعه کنید.
• هر غذایی که با آب سیل تماس داشته را دور بریزید، مگر در یک قوطی فلزی سالم و دربسته باشد.
• دست‌ها را بعد از استفاده از توالت، پیش از آشپزی، پیش از غذا خوردن و بعد از تغییر پوشک با صابون بشویید.
• اگر توالت کار نمی‌کند، از سطلی با درپوش و پوشش پلاستیکی، یا یک چاه توالت، دور از منابع آب استفاده کنید. برای دفع از توصیه‌های بهداشتی محلی پیروی کنید.

درمان آن¶

خطر اصلی اسهال از دست دادن آب و نمک زیاد است. به‌محض شروع اسهال محلول آب‌رسانی خوراکی (ORS) را شروع کنید. داروخانه‌ها، کلینیک‌ها و گروه‌های امدادی اغلب بعد از طوفان بسته‌های ORS توزیع می‌کنند.

اگر بسته ندارید، این ترکیب خانگی ساده فقط می‌تواند تا وقتی به ORS واقعی دسترسی دارید استفاده شود: ۱ لیتر آب امن، ۶ قاشق چای‌خوری پر شکر و نیم قاشق چای‌خوری پر نمک. نوزادان مبتلا به اسهال را همچنان شیر دهید و وقتی فرد می‌تواند بخورد، غذا دادن را ادامه دهید.

وبا¶

وبا یک بیماری اسهالی شدید است که از طریق آب و غذای آلوده به فاضلاب پراکنده می‌شود. فقط به این دلیل که سیلی رخ داده ظاهر نمی‌شود. جایی پراکنده می‌شود که میکروب از پیش وجود دارد و می‌تواند بعد از سیل، وقتی آب و بهداشت از کار می‌افتند، به اوج برسد.

وبا اسهال ناگهانی، شدید و آبکی ایجاد می‌کند، که اغلب مانند آب برنج توصیف می‌شود، و گاهی استفراغ. می‌تواند بدون درمان در عرض چند ساعت بکشد، اما بیشتر افراد با شروع زود ORS کاملاً بهبود می‌یابند. موارد شدید به مرکز بهداشتی برای مایعات داخل‌وریدی نیاز دارند. اگر سازمان بهداشت شما وبا را در منطقه‌تان اعلام کرد، از توصیه آن درباره آب، غذا و واکسیناسیون پیروی کنید.

لپتوسپیروز¶

لپتوسپیروز یک بیماری باکتریایی است که از طریق ادرار موش‌ها و سایر حیوانات پراکنده می‌شود. از طریق بریدگی، خراش و چشم، بینی و دهان وارد بدن می‌شود، اغلب در حالی که افراد در آب سیل یا گل راه می‌روند. بعد از سیل در بسیاری از مناطق گرمسیری رایج است.

به گفته CDC، علائم می‌توانند از ۲ روز تا ۴ هفته بعد از تماس شروع شوند. مراقب این‌ها باشید:

• تب بالای ناگهانی و سردرد
• درد عضلانی، به‌خصوص در ساق پا و کمر پایین
• چشم‌های قرمز
• استفراغ، اسهال یا درد شکم
• پوست یا چشم زرد، یا ادرار تاریک، در موارد شدید

آنتی‌بیوتیک‌ها وقتی زود شروع شوند بهترین اثر را دارند. اگر در ماه بعد از راه رفتن در آب سیل یا نظافت تب گرفتید، به یک کارمند بهداشتی مراجعه کنید و درباره آب سیل به او بگویید. برخی اداره‌های بهداشت به افرادی با مواجهه شدید آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه می‌دهند، پس بپرسید آیا در محل زندگی شما این کار صدق می‌کند.

از آن با پوشیدن چکمه و دستکش در آب و گل، پوشاندن بریدگی‌ها و نگه داشتن غذا و آب دربسته دور از موش‌ها پیشگیری کنید.

حیوانات خانگی و دام همان خطرات آب سیل، از جمله لپتوسپیروز را دارند، پس آن‌ها را از آب سیل دور نگه دارید و آب تمیز بدهید. به صفحات کیف اضطراری حیوان خانگی و دام و حیوانات بزرگ مراجعه کنید.

ملیوئیدوز¶

در شمال استرالیا و بخش‌هایی از آسیای جنوب شرقی و جنوبی، از جمله تایلند، باکتری دیگری از خاک و آب به نام ملیوئیدوز بعد از بارش شدید، سیل و سیکلون افزایش می‌یابد. این هم از پوست آسیب‌دیده وارد بدن می‌شود. افراد مبتلا به دیابت، بیماری کلیوی یا مصرف زیاد الکل در خطر بیشتری هستند. اگر در این مناطق زندگی می‌کنید، چکمه و دستکش در گل و آب سیل بپوشید و اگر تب، سرفه یا زخمی که بهبود نمی‌یابد دارید، مواجهه خود را به کارمند بهداشتی خود بگویید.

پشه، دنگی و مالاریا¶

سیل‌ها همه‌جا آب ایستاده باقی می‌گذارند و برخی پشه‌ها در آن تخم‌گذاری می‌کنند. پشه‌هایی که بلافاصله بعد از سیل تجمع می‌کنند بیشتر مزاحمت هستند. خطر بیماری منتقله از پشه تا زمانی که آب ایستاده باقی بماند افزایش می‌یابد، پس برای چند هفته بعد از طوفان به دنبال آب در ظروف باشید.

دنگی از طریق پشه‌های آیدس پراکنده می‌شود، که بیشتر در روز گزش می‌زنند. در کارائیب، آمریکای لاتین، آسیای جنوبی و جنوب شرقی و جزایر اقیانوس آرام رایج است. علائم شامل تب بالا، سردرد شدید، درد پشت چشم، درد عضلانی و مفصلی، تهوع و بثورات است.

اگر ممکن است دنگی داشته باشید، استراحت کنید، مایعات زیاد بنوشید و برای درد و تب پاراستامول (استامینوفن) مصرف کنید. ایبوپروفن یا آسپرین مصرف نکنید، چون می‌توانند خطر خونریزی را افزایش دهند.

مالاریا در بخش‌هایی از آفریقا، آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی، پاپوآ گینه نو و اقیانوس آرام، از جمله برخی مناطقی که سیکلون می‌خورند، وجود دارد. در این مناطق، هر تبی بعد از سیل به آزمایش مالاریا در همان روز نیاز دارد.

گزش را متوقف کنید¶

• هر چیزی که آب نگه می‌دارد را خالی، پوشیده یا برعکس کنید: سطل، لاستیک، گلدان، زیر گلدان، ناودان و ظروف شکسته. این کار را حداقل هفته‌ای یک بار انجام دهید.
• مخازن و تانک‌های ذخیره آب را محکم بپوشانید و هفته‌ای یک بار تمیز کنید.
• آستین و شلوار بلند بپوشید، شب و روز.
• از دافع حشرات با DEET، پیکاریدین یا IR3535 طبق برچسب استفاده کنید.
• زیر یک پشه‌بند بخوابید و پرده توری پنجره را تعمیر کنید.

مار، موش و حیوانات دیگر¶

سیل‌ها مار، موش، حشرات و حیوانات دیگر را از جاهای معمول خود به خانه‌ها، زباله و آب می‌راند. در شمال استرالیا و بخش‌هایی از آسیا، آب سیل می‌تواند تمساح هم با خود بیاورد.

• پیش از دست زدن به زباله، زیر مبلمان یا گوشه‌های تاریک با دقت نگاه کنید. از یک چوب یا ابزار برای جابه‌جا کردن اشیا استفاده کنید.
• اگر مار دیدید، آهسته دور شوید و او را به حال خود بگذارید. اگر داخل خانه است با اداره کنترل حیوانات یا سرویس حیات‌وحش خود تماس بگیرید.
• غذا را دربسته و زباله را پوشیده نگه دارید تا موش‌ها جذب نشوند.
• مدفوع موش را جارو یا جاروبرقی نکنید. CDC توصیه می‌کند ۱.۵ پیاله وایتکس خانگی در ۱ گالن آب. مدفوع را حداقل ۵ دقیقه خیس کنید، سپس با حوله کاغذی و در حالی که دستکش پوشیده‌اید آن را پاک کنید.
• از حیوانات ولگرد و وحشی دوری کنید و حیوانات مرده را به دولت محلی خود گزارش دهید.

اگر کسی را مار گزید¶

1. با شماره اضطراری محلی خود تماس بگیرید (911 در ایالات متحده و کانادا). در ایالات متحده، مرکز کنترل سم با شماره 1-800-222-1222 هم می‌تواند کمک کند.
2. فرد را آرام و بی‌حرکت نگه دارید و انگشتر و لباس تنگ نزدیک محل گزش را بردارید.
3. اگر می‌توانید به‌طور ایمن، رنگ و شکل مار را یادداشت کنید. تلاش نکنید آن را بگیرید یا بکشید.
4. در حین انتظار از توصیه کمک‌های اولیه کشور خود پیروی کنید. در استرالیا، برای مثال، کمک‌رسانان بانداژ فشاری بی‌حرکت‌کننده اعمال می‌کنند.

زخم را نبرید، سعی نکنید زهر را بمکید، تورنیکت تنگ نبندید یا روی آن یخ نگذارید. گزش در آب کثیف می‌تواند مانند خراش احساس شود، پس هر گزش احتمالی را بررسی کنید.

اگر حیوانی شما را گزید یا چنگ زد، زخم را با صابون و آب روان برای حداقل ۱۵ دقیقه بشویید، سپس همان روز به یک کارمند بهداشتی مراجعه کنید، حتی اگر گزش کوچک به نظر برسد. در جاهایی که هاری وجود دارد، ممکن است به واکسیناسیون نیاز داشته باشید.

مونوکسید کربن¶

ژنراتورها، اجاق‌های ذغالی و گریل‌های گازی که داخل خانه یا نزدیک پنجره باز استفاده می‌شوند بعد از طوفان افراد زیادی را مسموم می‌کنند. مونوکسید کربن بو یا رنگ ندارد. سردرد، سرگیجه، ضعف، تهوع و گیجی در چند نفر همزمان نشانه‌های هشدار هستند.

همه را به هوای تازه ببرید و برای کمک تماس بگیرید. پیش از روشن کردن هر تجهیزاتی که سوخت می‌سوزاند، ایمنی ژنراتور و مونوکسید کربن را بخوانید.

خطرات دیگری که باید به خاطر داشته باشید¶

• گرما. نظافت در گرما بدون برق یا فن باعث خستگی گرمایی و گرمازدگی می‌شود. به ایمنی گرما مراجعه کنید.
• کپک. کپک در یک خانه آب‌گرفته می‌تواند آسم و آلرژی را تشدید کند. به نظافت و کپک مراجعه کنید.
• مواد شیمیایی. سیل‌ها ظروف سوخت، سم آفت و مواد شوینده را حرکت می‌دهند. ظروف ناشناخته را باز نکنید و وایتکس را با آمونیاک یا اسید مخلوط نکنید.
• دارو و بیماری‌های طولانی‌مدت. از دست دادن دوزهای دارو برای دیابت، فشار خون، بیماری قلبی، HIV، سل یا سلامت روان یک مشکل رایج و خطرناک بعد از طوفان است. هرچه زودتر از یک داروخانه، کلینیک یا پایگاه امداد جایگزین بخواهید.
• استرس. خواب ضعیف، نگرانی و سوگ هم بر بدن شما اثر می‌گذارند. به کنار آمدن بعد از طوفان مراجعه کنید.

چه زمانی مراقبت بگیرید¶

کلینیک‌ها و بیمارستان‌ها ممکن است بعد از طوفان پرشلوغ یا آسیب‌دیده باشند. وزارت بهداشت ملی، صلیب سرخ یا هلال احمر و گروه‌های امدادی اغلب کلینیک‌های سیار و پایگاه‌های کمک اولیه راه‌اندازی می‌کنند. صفحه محلی شما شماره‌های بهداشتی و اضطراری محل زندگی شما را فهرست می‌کند.

همین حالا با شماره اضطراری محلی خود تماس بگیرید برای مشکل تنفس، درد قفسه سینه، گزش مار، خونریزی شدید، گیجی، غش، تشنج یا نشانه‌های مسمومیت با مونوکسید کربن.

همان روز به یک کارمند بهداشتی مراجعه کنید برای:

• هر تبی در هفته‌های بعد از سیل، به‌خصوص با درد عضلانی، چشم قرمز یا سردرد
• زخمی که قرمز، متورم، گرم، در حال ترشح یا دردناک‌تر است، یا هر زخمی که با آب دریا یا آب سیل در فردی مبتلا به دیابت یا بیماری کبدی تماس داشته
• زخم سوراخی یا کثیف اگر آخرین تزریق کزاز شما بیش از ۵ سال پیش بوده یا مطمئن نیستید
• اسهال در یک نوزاد، کودک کوچک، سالمند یا فرد باردار، یا اسهالی که شدید یا خونی است
• نشانه‌های هشدار دنگی، حتی اگر تب فروکش کرده باشد
• هر گزش حیوانی

وقتی به یک کارمند بهداشتی مراجعه می‌کنید، به او بگویید در آب سیل بودید یا نظافت طوفان انجام می‌دادید. این چیزی را که او بررسی می‌کند تغییر می‌دهد.

راهنماهای مرتبط¶

• ایمنی غذا و آب بعد از طوفان
• نظافت و کپک طوفان
• درختان افتاده، اره برقی و برزنت سقف
• کیف کمک‌های اولیه و داروهای طوفان
• ایمنی ژنراتور و مونوکسید کربن