چگونه پس از هریکین کمک کنیم¶

این صفحه به شما نشان می‌دهد چگونه پس از هریکین، تایفون، یا سیکلون به شیوه‌هایی که واقعاً تفاوت ایجاد می‌کنند کمک کنید. بیشتر کمک‌هایی که اهمیت دارند ساده و نزدیک به خانه هستند، چه در همان خیابان زندگی کنید، چه در بخش دیگری از کشور خود، یا در آن سوی جهان.

اگر فقط سه کار انجام دهید¶

1. حال همسایگان خود را بررسی کنید، با شروع از سالمندان، افرادی که تنها زندگی می‌کنند، و هر کسی با نیازهای پزشکی.
2. به‌جای جمع‌آوری جعبه‌های اقلام، به سازمان‌های امدادی معتبر پول بدهید.
3. از طریق یک گروه سازمان‌یافته داوطلب شوید. به‌تنهایی به منطقه بلایا سفر نکنید.

اگر در منطقه آسیب‌دیده زندگی می‌کنید¶

بررسی حال همسایگان¶

اولین کمک‌رسانان پس از هر طوفان افراد در خانه کناری هستند. به‌محض اینکه خانوار خودتان امن شد، خیابان خود را پیاده بروید. در بزنید، صدا کنید، و منتظر پاسخ بمانید. یک فهرست ساده نگه دارید از چه کسی را، چه زمانی بررسی کردید، و آیا به چیزی نیاز دارند، و آن را با هر کسی که هماهنگی کمک در خیابان شما را انجام می‌دهد به اشتراک بگذارید.

با افرادی که احتمال بیشتری دارد به کمک نیاز داشته باشند شروع کنید:

• سالمندان، به‌ویژه افرادی که تنها زندگی می‌کنند
• افراد دارای معلولیت، یا کسانی که از تجهیزات پزشکی وابسته به برق استفاده می‌کنند
• خانواده‌های با نوزاد یا کودک کوچک
• زنان بارداری
• هر کسی که زبان محلی را خوب صحبت نمی‌کند، شامل کارگران مهاجر و بازدیدکنندگان
• هر کسی که از زمان طوفان ندیده‌اید

بسیاری از افرادی که به کمک نیاز دارند آن را درخواست نمی‌کنند. سالمندان اغلب احساس می‌کنند بار هستند، و تازه‌واردان ممکن است ندانند با چه کسی تماس بگیرند. به‌جای حدس زدن، بپرسید چه نیاز دارند. اغلب چیزی ساده است: آب آشامیدنی، شارژ یک گوشی، برداشتن یک شاخه از مسیر، رساندن به داروخانه، یا کسی که با آن‌ها بنشیند.

اگر کسی آسیب دیده یا گیر افتاده است، با شماره اضطراری محلی خود تماس بگیرید (۹۱۱ در ایالات متحده و کانادا) و کنار او بمانید. در روزها و هفته‌های بعد دوباره بررسی کنید، چون نیازها با فروکش کردن شوک اولیه تغییر می‌کنند.

آنچه دارید را به اشتراک بگذارید¶

• ماشین لباسشویی، حمام، یا فضای فریزر خود را به همسایه‌ای بدون برق یا آب پیشنهاد دهید. روی زمان‌ها توافق کنید تا خانه پر نشود.
• گوشی‌ها و پاوربانک‌ها را از یک ژنراتور، شارژر خورشیدی، یا خودرو پارک‌شده شارژ کنید. ژنراتور را بیرون و دور از پنجره‌ها نگه دارید. به ایمنی ژنراتور مراجعه کنید.
• فقط در صورتی که می‌دانید امن است، مانند آب جوشانده‌شده یا آب از بطری مهر‌و‌موم‌شده، آب آشامیدنی را به اشتراک بگذارید. برای قوانین، ایمنی غذا و آب را بخوانید.
• ابزار، نردبان، و برزنت قرض دهید، و به قرض‌گیرنده نشان دهید چگونه با امنیت از آن‌ها استفاده کند. بنویسید چه چیزی را به چه کسی قرض دادید، تا آن را پس بگیرید.
• یک وعده مشترک در فضای باز و دور از هر ساختمانی بپزید، تا مردم در حین نظافت درست غذا بخورند.

کمک به شیوه‌هایی که مردم اغلب فراموش می‌کنند¶

• کسی را به یک درمانگاه، داروخانه، مرکز امداد، یا دفتر کمک‌رسانی برسانید.
• به یک همسایه سالمند کمک کنید فرم‌های بیمه یا کمک‌رسانی را پر کند، یا در طول یک تماس تلفنی طولانی کنار او بنشینید.
• فرم‌ها و اطلاعیه‌ها را برای همسایگان ترجمه کنید. اطلاعیه‌های رسمی همیشه به زبانی که همسایه بهتر می‌خواند نوشته نمی‌شوند.
• از کودکان مراقبت کنید تا والدین بتوانند با بیمه‌گران، صاحب‌خانه‌ها، و پیمانکاران سروکار داشته باشند.
• به یک خانواده کمک کنید مراقبت امن برای حیوان خانگی خود بیابند در حالی که در پناهگاهی می‌مانند که حیوانات را نمی‌پذیرد.
• به تمیز کردن و خشک کردن عکس‌ها و یادگاری‌ها کمک کنید. صفحه نظافت نحوه آن را توضیح می‌دهد.
• بنشینید و گوش دهید. بسیاری از افراد نیاز دارند بیش از یک بار داستان طوفان خود را بگویند. صفحه کنار آمدن با شرایط نحوه حمایت از کسی که ناراحت است را توضیح می‌دهد.

فقط اطلاعات تأییدشده را به اشتراک بگذارید¶

شایعات پس از یک طوفان سریع‌تر از حقیقت پخش می‌شوند. آن‌ها می‌توانند مردم را به پناهگاه‌هایی پر، پمپ‌بنزین‌هایی خالی، یا جاده‌هایی که هنوز سیل‌زده‌اند بفرستند.

• پیش از اشتراک‌گذاری چیزی، بررسی کنید که از یک منبع رسمی می‌آید: سازمان هواشناسی ملی شما، اداره بلایا ملی شما، دولت محلی شما، یا یک شرکت خدماتی.
• اسکرین‌شات‌ها، پیام‌های صوتی، یا پیام‌هایی بدون منبع نام‌برده را ارسال نکنید.
• یک اخطار جوشاندن آب، منع رفت‌وآمد، یا توزیع امداد را دوباره منتشر نکنید مگر اینکه آن را روی منبع رسمی ببینید.
• اگر پیامی از شما می‌خواهد آن را برای همه کسانی که می‌شناسید ارسال کنید، آن را نشانه هشدار بدانید.
• اگر چیز نادرستی را به اشتراک گذاشتید، آن را در همان جایی که به اشتراک گذاشتید اصلاح کنید.

پول بدهید، نه اقلام¶

پول تقریباً همیشه مفیدترین هدیه است. سازمان‌های امدادی می‌توانند دقیقاً آنچه نیاز است را به‌صورت عمده، نزدیک به منطقه بلایا، بخرند، که همچنین پول را به مغازه‌ها و بازارهای محلی می‌رساند. اقلام اهدایی باید دسته‌بندی، ذخیره، و حمل شوند، و این به افراد، کامیون‌ها، و فضای انباری نیاز دارد که از قبل کم است.

انتخاب کنید به چه کسی بدهید بر اساس آنچه می‌خواهید پول شما انجام دهد:

• به سازمان‌های معتبری بدهید که پیش از طوفان در منطقه فعالیت می‌کردند و پس از آن نیز خواهند بود. نمونه‌ها شامل جمعیت ملی صلیب سرخ یا هلال احمر شما، بانک‌های غذایی محلی، بنیادهای جامعه، و گروه‌های امدادی دینی هستند.
• از طریق وب‌سایت خود سازمان بدهید، نه از طریق لینکی در یک پیام یا تبلیغ.
• خیریه‌های ناشناس را پیش از دادن بررسی کنید. اگر وجود دارد، به دنبال ثبت‌نام با نهاد تنظیم‌کننده خیریه کشور خود باشید، و از افراد در آن منطقه بپرسید آیا گروه را می‌شناسند. صفحه ما درباره اجتناب از کلاهبرداری نشان می‌دهد چگونه خیریه‌های جعلی را که پس از هر بلایا ظاهر می‌شوند تشخیص دهید.
• مراقب هر کسی باشید که شما را تحت فشار می‌گذارد تا همین حالا بدهید، یا کارت هدیه، ارز دیجیتال، یا پول نقد دست‌به‌دست می‌خواهد.
• اگر می‌خواهید از بازیابی حمایت کنید، نه فقط هفته‌های اول، به دنبال گروه‌هایی باشید که به بازسازی متعهد می‌شوند.

اقلام را فقط زمانی بفرستید که یک سازمان مشخص اقلام مشخصی را بخواهد. ابتدا بپرسید چه ظرفیت انبار، حمل، و دسته‌بندی دارد، و چه چیزی را نمی‌تواند بپذیرد. اگر پوشک می‌خواهد، پوشک نو در بسته‌بندی خود بفرستید، و پیش از ارسال تأیید کنید کسی آماده پذیرش آن‌ها است. لباس‌های دست‌دوم و جعبه‌های مخلوط اغلب به زباله تبدیل می‌شوند، که زمان و پول گروه را هزینه می‌کند.

داوطلب شدن ایمن¶

میل به بار کردن یک کامیون و رانندگی به‌سوی طوفان قوی است، و معمولاً اوضاع را بدتر می‌کند. داوطلبان بی‌برنامه جاده‌هایی را مسدود می‌کنند که گروه‌های نجات و خدماتی به آن‌ها نیاز دارند، بدون جایی برای خواب و چیزی برای خوردن می‌رسند، و به یک نفر دیگر برای مقامات که باید از آن‌ها مراقبت کنند تبدیل می‌شوند.

به‌جای آن با یک گروه سازمان‌یافته ثبت‌نام کنید:

• با یک سازمان امدادی که داوطلبان را آموزش و اعزام می‌کند، مانند جمعیت ملی صلیب سرخ یا هلال احمر شما، ثبت‌نام کنید.
• از دولت محلی خود بپرسید آیا پس از بلایا مرکز داوطلبی اداره می‌کند.
• با سازمان‌های دینی و گروه‌های جامعه تماس بگیرید، که اغلب گروه‌های نظافت و محل‌های تغذیه را اداره می‌کنند.
• اگر یک کارگر بهداشتی، مهندس، برقکار، سازنده، مشاور، یا مترجم هستید، مهارت‌های حرفه‌ای خود را از طریق نهاد صنفی، اتحادیه، یا کارفرمای خود پیشنهاد دهید.

گروه‌های سازمان‌یافته می‌دانند کمک در کجا نیاز است، تجهیزات امنیتی و آموزش ارائه می‌دهند، و شما را با کاری که می‌توانید انجام دهید متناسب می‌کنند. هر گروهی همچنین به افرادی برای پختن، دسته‌بندی اقلام، پاسخ دادن به تلفن‌ها، و گوش دادن نیاز دارد.

پیش از اولین شیفت خود، از گروه بپرسید:

• چه کسی مسؤول است، و چگونه به او برسم؟
• قوانین امنیتی چیستند، و اگر آسیب دیدم چه کار کنم؟
• کجا غذا می‌خورم، آب می‌نوشم، و استراحت می‌کنم؟
• چه زمانی کار من تمام می‌شود، و چگونه به خانه می‌روم؟

اگر در منطقه آسیب‌دیده هستید، نزدیک خانه داوطلب شوید. تخلیه آشغال از خانه‌ها، پوشاندن سقف‌ها با برزنت، و اداره آشپزخانه‌های جامعه هفته‌ها پس از رفتن گروه‌های خبری به دست نیاز دارند.

پیش از رفتن با یک گروه¶

• بررسی کنید واکسن کزاز شما به‌روز است. به خطرات سلامتی مراجعه کنید.
• دستکش، کفش یا چکمه بسته و مقاوم، ماسک برای گرد‌و‌غبار و کپک، آب، و محافظت در برابر آفتاب بیاورید.
• در سایه استراحت کنید و اغلب آب بنوشید. گرما و بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند طی چند ساعت بیماری گرمایی ایجاد کند. به ایمنی در برابر گرما مراجعه کنید.
• در جایی که می‌توانید به‌صورت دوتایی کار کنید، به کسی بگویید کجا می‌روید، و یک گوشی شارژ‌شده همراه داشته باشید.
• فقط کارهایی که برای آن‌ها آموزش دیده‌اید را انجام دهید، و وقتی کاری فراتر از توان شماست آن را بگویید.

اگر دور یا در خارج از کشور زندگی می‌کنید¶

بسیاری از افراد در مناطق هریکین خانواده‌ای در خارج از کشور دارند، و پول فرستاده‌شده به خانه یکی از سریع‌ترین راه‌های رسیدن کمک به یک خانوار پس از طوفان است.

• پول را از طریق سرویسی بفرستید که پرداخت می‌کند. از یک بانک، یک سرویس انتقال پول مجاز، یا یک سرویس پول موبایل که در منطقه آسیب‌دیده کار می‌کند استفاده کنید. بررسی کنید آیا نمایندگی‌ها در آن شهر باز هستند، چون بسیاری از دفاتر روزها تعطیل می‌شوند. کارمزد و نرخ ارز را با هم مقایسه کنید، چون کارمزد پایین می‌تواند نرخ ضعیف را پنهان کند.
• پیش از ارسال تأیید کنید. کلاهبرداران خود را به‌جای خویشاوندان در دردسر معرفی می‌کنند. اگر درخواست فوری برای پول دریافت کردید، با شماره‌ای که از قبل دارید با آن فرد تماس بگیرید، و سؤالی بپرسید که فقط آن فرد می‌داند.
• کمک با کاغذبازی از راه دور. یک خویشاوند در خارج می‌تواند برنامه کمک رسمی را پیدا کند، فرم‌ها را بررسی کند، و یک درخواست را به‌صورت آنلاین پی‌گیری کند. فقط از سایت رسمی دولت یا نهاد استفاده کنید، نه کمک‌کننده‌ای که کارمزد می‌خواهد.
• به گروه‌های محلی بدهید. سازمان‌های مستقر در کشور آسیب‌دیده اغلب نیازها را بهتر می‌دانند. آن‌ها را با دقت، همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، بررسی کنید.
• برای کمک پرواز نکنید مگر اینکه یک سازمان از شما خواسته باشد. صندلی‌ها، اتاق‌ها، غذا، و آب برای بازماندگان و گروه‌ها نیاز است.
• دیداری بعداً برنامه‌ریزی کنید. در مکان‌هایی که به توریسم بستگی دارند، بازگشت بازدیدکنندگان وقتی هتل‌ها و جاهای دیدنی دوباره باز می‌شوند می‌تواند یکی از مفیدترین شکل‌های کمک باشد. پیش از رزرو بررسی کنید منطقه آماده است.

از کسب‌وکارهای محلی حمایت کنید¶

مغازه‌های محلی، رستوران‌ها، فروشندگان بازار، و ماهی‌گیران دو ضربه می‌خورند: آسیب خودشان، سپس هفته‌ها با مشتریان کم. وقتی دوباره باز می‌شوند، بروید.

لوازم نظافت را از فروشگاه ابزار محلی بخرید، و در رستورانی که به‌تازگی برقش برگشته غذا بخورید. با منوهای کوتاه، ساعت‌های کوتاه، و خدمات آهسته صبور باشید، چون بسیاری از صاحبان در حال بازسازی خانه خود هستند در حالی که حقوق کارکنان خود را می‌پردازند. اگر یک کسب‌وکار هنوز کارت نمی‌پذیرد، با پول نقد یا انتقال موبایل پرداخت کنید. صاحبان کسب‌وکار می‌توانند مراحل خود را در صفحه کسب‌وکارهای کوچک بیابند.

کمک متقابل: همسایگان در کمک به همسایگان¶

کمک متقابل به این معناست که همسایگان مستقیماً برای کمک به یکدیگر سازمان می‌یابند. یک گروه چت خیابانی که ردیابی می‌کند چه کسی به چه چیزی نیاز دارد، یک کتابخانه مشترک ابزار، یک آشپزخانه جامعه، یا نوبت‌دهی برای بررسی کسی که تنها زندگی می‌کند، همگی کمک متقابل هستند. فیلیپین «بایانیهان» دارد، سنت همکاری همسایگان برای یک نیاز مشترک، و هائیتی «کونبیت» دارد، سنت مشابهی از کار مشترک. بسیاری از جامعه‌ها در سراسر کارائیب و اقیانوس آرام نسخه‌های خودشان را دارند، و این اغلب روشی است که بازیابی همیشه اتفاق افتاده است.

کوچک شروع کنید. فهرستی از نزدیک‌ترین همسایگان خود با یک شماره تلفن برای هر کدام تهیه کنید. علامت بزنید چه کسی مهارت، ابزار، ژنراتور، خودرو، قایق، یا آموزش پزشکی دارد، و چه کسی ممکن است به کمک بیشتری نیاز داشته باشد. یک نسخه کاغذی نیز نگه دارید، چون گوشی‌ها ممکن است کار نکنند.

روی یک تماس برای هر خیابان و یک نقطه دیدار که مردم می‌توانند پیاده به آن برسند توافق کنید. فهرست را در جایی که مردم می‌توانند ببینند، مانند یک تابلوی اعلانات جامعه، نصب کنید و هر فصل آن را به‌روز کنید.

بازیابی طولانی¶

توجه مردم سریع فروکش می‌کند، اما نیاز نه. ماه‌ها پس از یک طوفان بزرگ، خانواده‌ها هنوز با خویشاوندان یا در مسکن موقت زندگی می‌کنند، در انتظار بیمه، کمک، و سازندگان.

گروه‌های بازیابی بلندمدت اغلب برای هماهنگی بازسازی تشکیل می‌شوند، و مدت‌ها پس از هیجان اولیه به داوطلب و اهدا نیاز دارند. از دولت محلی خود بپرسید کدام گروه‌ها بازسازی را در محل زندگی شما هماهنگ می‌کنند.

• یادآورهایی برای بررسی در سه ماه، شش ماه، و یک سال تنظیم کنید.
• از گروه‌هایی که به آن‌ها دادید بپرسید هنوز به چه چیزی نیاز دارند.
• همچنان به دیدن همسایگانی که هنوز مشکل دارند ادامه دهید.
• با استفاده از آنچه همه یاد گرفتید، به جامعه خود کمک کنید برای فصل بعدی آماده شوند.

کمک به دیگران همچنین به بازیابی خود شما کمک می‌کند، همان‌طور که صفحه کنار آمدن با شرایط ما توضیح می‌دهد.

راهنماهای مرتبط¶

• کنار آمدن پس از یک هریکین
• اجتناب از کلاهبرداری پس از هریکین
• پس از هریکین: چه کاری اول انجام دهید
• برنامه‌ریزی هریکین برای سالمندان و نیازهای پزشکی
• برنامه‌ریزی هریکین برای کسب‌وکارهای کوچک