ข้ามไปยังเนื้อหา

ความปลอดภัยจากเฮอริเคนสำหรับผู้มาเยือนและนักท่องเที่ยว

เฮอริเคน ไต้ฝุ่น และพายุหมุนเขตร้อนคือพายุชนิดเดียวกัน เพียงแต่เรียกต่างกันในแต่ละมหาสมุทร ทุกอย่างในคู่มือนี้ใช้ได้กับพายุทั้งหมดนี้

หมายเลขฉุกเฉินแต่ละประเทศไม่เหมือนกัน. หมายเลขโทรศัพท์ หน่วยงาน และโครงการช่วยเหลือแตกต่างกันในแต่ละประเทศ หน้าท้องถิ่นของคุณมีหมายเลขฉุกเฉิน หน่วยงานรับมือภัยพิบัติ และข้อมูลศูนย์พักพิงในพื้นที่ที่คุณอยู่ ค้นหาหน้าท้องถิ่นของคุณ.

หน้านี้ช่วยให้ผู้มาเยือนปลอดภัยเมื่อเฮอริเคน ไต้ฝุ่น หรือไซโคลนคุกคามสถานที่ที่พวกเขาพำนักอยู่ สำหรับทุกคนที่มาพักผ่อน เยี่ยมครอบครัว เดินทางเพื่อทำงาน แบกเป้ท่องเที่ยว หรืออยู่บนเรือสำราญ

หากคุณทำได้เพียงสามอย่าง

  1. ตรวจพยากรณ์ทุกวันตลอดการเดินทาง และรู้ว่าที่ที่คุณจะไปมีฤดูพายุเมื่อใด
  2. ถามที่พักของคุณ ว่าอยู่ในเขตอพยพหรือไม่ และมีแผนอย่างไรหากพายุมา
  3. หากเจ้าหน้าที่บอกให้ผู้มาเยือนออกไป ให้ออกทันที ขณะที่เที่ยวบิน เรือข้ามฟาก และถนนยังใช้ได้

พายุกำลังมาและคุณอยู่ที่นั่นแล้ว

ทำสิ่งเหล่านี้ตอนนี้ ตามลำดับนี้:

  • ตรวจพยากรณ์อย่างเป็นทางการจากกรมอุตุนิยมวิทยาของประเทศที่คุณอยู่ และเส้นทางพายุ ในแอตแลนติกและแปซิฟิกตะวันออก ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติสหรัฐที่ nhc.noaa.gov ครอบคลุมทุกประเทศ
  • ถามเคาน์เตอร์ต้อนรับหรือเจ้าบ้านว่าคุณอยู่ในเขตอพยพใดและสถานที่พักวางแผนจะทำอะไร
  • ติดต่อสายการบิน เรือข้ามฟาก หรือผู้จัดทัวร์เรื่องการออกเดินทางเร็วขึ้น ทำตอนนี้ เที่ยวบินเต็มเร็ว
  • ถอนเงินสด เติมยา และเติมน้ำมันรถหากคุณมีรถ
  • ชาร์จโทรศัพท์และพาวเวอร์แบงก์ ดาวน์โหลดแผนที่ออฟไลน์และภาษาสำหรับแปลภาษา
  • บอกคนที่บ้านว่าคุณอยู่ที่ไหนและวางแผนจะทำอะไร
  • เก็บกระเป๋าเล็กที่คุณคว้าได้ภายในหนึ่งนาที ดูสิ่งที่ควรพกติดตัว

ฤดูพายุทั่วโลก

เฮอริเคน ไต้ฝุ่น และไซโคลนเป็นพายุชนิดเดียวกันที่มีชื่อต่างกัน ฤดูต่างกันตามภูมิภาค และพายุอาจก่อตัวนอกเดือนเหล่านี้

ภูมิภาค ฤดูหลัก ตัวอย่าง
แอตแลนติก แคริบเบียน อ่าวเม็กซิโก 1 มิถุนายน ถึง 30 พฤศจิกายน ช่วงสูงสุดสิงหาคมถึงตุลาคม หมู่เกาะแคริบเบียน เม็กซิโก อเมริกากลาง บาฮามาส เบอร์มิวดา สหรัฐ
แปซิฟิกตะวันออก 15 พฤษภาคม ถึง 30 พฤศจิกายน ชายฝั่งแปซิฟิกของเม็กซิโกและอเมริกากลาง ฮาวาย
แปซิฟิกเหนือตะวันตก ตลอดปี ช่วงสูงสุดประมาณกรกฎาคมถึงตุลาคม ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น ไต้หวัน จีนตอนใต้ ฮ่องกง เวียดนาม กวม เกาหลี
มหาสมุทรอินเดียเหนือ ประมาณเมษายนถึงมิถุนายน และตุลาคมถึงธันวาคม อินเดีย บังกลาเทศ ศรีลังกา เมียนมา โอมาน
มหาสมุทรอินเดียใต้ ประมาณพฤศจิกายนถึงเมษายน มาดากัสการ์ โมซัมบิก มอริเชียส เรอูนียง ออสเตรเลียตะวันตก
ออสเตรเลียและแปซิฟิกใต้ พฤศจิกายนถึงเมษายน ควีนส์แลนด์ นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ฟิจิ วานูอาตู ซามัว ตองกา

ดูไต้ฝุ่น ไซโคลน และเฮอริเคนทั่วโลกเพื่อดูว่าแต่ละภูมิภาคตั้งชื่อพายุและออกการเตือนภัยอย่างไร

ก่อนออกเดินทาง

หากการเดินทางของคุณตรงกับฤดูพายุ การวางแผนไม่กี่นาทีจะให้ทางเลือกมากขึ้นภายหลัง

  • ดูแนวโน้มพายุเขตร้อนอย่างเป็นทางการสำหรับจุดหมายของคุณในสัปดาห์ก่อนเดินทาง และทุกวันขณะที่คุณอยู่ที่นั่น
  • อ่านว่าประกันการเดินทางของคุณคุ้มครองพายุอย่างไร กรมธรรม์จำนวนมากไม่คุ้มครองพายุที่ได้รับชื่อหรือมีพยากรณ์แล้วตอนที่คุณซื้อกรมธรรม์ ดังนั้นซื้อแต่เนิ่น ๆ
  • ตรวจนโยบายสายการบิน โรงแรม ที่พักเช่า ทัวร์ และเรือสำราญของคุณเรื่องการเปลี่ยนแปลงและการคืนเงินเมื่อมีพายุ
  • บันทึกข้อมูลติดต่อสถานทูตหรือสถานกงสุลของประเทศคุณที่จุดหมาย และลงทะเบียนการเดินทางกับบริการลงทะเบียนนักเดินทางของรัฐบาลคุณหากมี
  • จดกรมอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานภัยพิบัติอย่างเป็นทางการของจุดหมาย หน้าข้อมูลท้องถิ่นของคุณระบุหน่วยงานเหล่านี้เท่าที่เรามี

อย่ารอนโยบายการคืนเงินเพื่อตัดสินใจว่าจะออกเมื่อใด ความปลอดภัยของคุณมาก่อน และเอกสารจัดการภายหลังได้

เรียนรู้สองอย่างในวันแรก

เมื่อคุณไปถึงที่ใดก็ตามในฤดูพายุ ให้ค้นหา:

  1. เขตอพยพและแผนสำหรับที่ที่คุณพัก ถามเคาน์เตอร์ต้อนรับหรือเจ้าบ้าน โรงแรมและที่พักเช่าหลายแห่งตั้งอยู่ริมน้ำ ในเขตที่มีแนวโน้มจะถูกสั่งอพยพมากที่สุด
  2. เส้นทางที่เร็วที่สุดเข้าไปในแผ่นดินหรือไปสนามบิน และใช้เวลานานเท่าไร

จดเขตไว้ เพื่อจะรู้ทันทีเมื่อเจ้าหน้าที่ประกาศ

การเตือนภัยต่างกันไปตามประเทศ

กรมอุตุนิยมวิทยาของแต่ละประเทศออกการเตือนภัยของตนเอง และอาจดูต่างจากที่คุณรู้จักที่บ้าน

  • ในสหรัฐอเมริกาและแคริบเบียนส่วนใหญ่ การเตือนภัยใช้การเฝ้าระวังและการเตือนภัย
  • ฮ่องกงใช้สัญญาณพายุหมุนเขตร้อนแบบตัวเลข: 1, 3, 8, 9 และ 10 มาเก๊าใช้ระบบคล้ายกัน
  • ฟิลิปปินส์ใช้สัญญาณลมพายุหมุนเขตร้อนหมายเลข 1 ถึง 5
  • ญี่ปุ่น อินเดีย บังกลาเทศ และออสเตรเลียใช้ระดับและสีของการเตือนภัยของตนเอง

เมื่อไปถึง ให้ถามพนักงานโรงแรมว่าการเตือนภัยในท้องถิ่นทำงานอย่างไรและหมายถึงอะไรสำหรับคุณ ดูการเฝ้าระวังเฮอริเคนกับการเตือนภัยเฮอริเคน

รับการแจ้งเตือนท้องถิ่น

ในหลายประเทศ การแจ้งเตือนฉุกเฉินส่งถึงโทรศัพท์ทุกเครื่องในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ รวมถึงโทรศัพท์ของผู้มาเยือน โดยไม่ต้องลงทะเบียน (Wireless Emergency Alerts ในสหรัฐอเมริกา) ตรวจสอบว่าเปิดการแจ้งเตือนฉุกเฉินในการตั้งค่าโทรศัพท์แล้ว การแจ้งเตือนจากเสาในท้องถิ่นมักใช้ได้เฉพาะเมื่อโทรศัพท์ของคุณเชื่อมต่อกับเครือข่ายท้องถิ่น และเสาอาจล่มในพายุ ดังนั้นอย่าพึ่งพาเพียงอย่างเดียว

  • ติดตามกรมอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานภัยพิบัติของจุดหมายบนเว็บไซต์หรือแอปอย่างเป็นทางการ
  • ลงทะเบียนรับการแจ้งเตือนท้องถิ่นหากรัฐบาลท้องถิ่นเปิดให้ผู้มาเยือน
  • ถามโรงแรมว่าแจ้งแขกเรื่องการเตือนภัยและคำสั่งอย่างไร
  • พิจารณาซิมในท้องถิ่นหรือ eSIM เพื่อรับการแจ้งเตือนท้องถิ่นและโทรหาเบอร์ท้องถิ่นได้

เหตุใดผู้มาเยือนจึงถูกบอกให้ออกก่อน

ในพื้นที่ชายฝั่งและเกาะจำนวนมาก เจ้าหน้าที่สั่งให้นักท่องเที่ยวและผู้มาเยือนออกก่อนผู้อยู่อาศัย อาจเกิดขึ้นหนึ่งวันขึ้นไปก่อนพายุมาถึง นี่เป็นเรื่องปกติ และทำเพื่อความปลอดภัยของคุณ

ผู้มาเยือนมักไม่รู้จักถนน ไม่มีที่หลบภัยในท้องถิ่น และพึ่งพาเที่ยวบินและเรือข้ามฟากที่จะหยุดให้บริการ การให้ผู้มาเยือนออกก่อนยังเปิดทางถนน เชื้อเพลิง และที่ในศูนย์พักพิงให้ผู้อยู่อาศัย

ออกเร็วขณะที่ยังทำได้

สนามบินและท่าเรือข้ามฟากปิดก่อนลมมาถึง และเที่ยวบินสุดท้ายเต็มเร็ว ถนนแออัดและเชื้อเพลิงอาจขาด ดังนั้นยิ่งออกเร็ว ยิ่งมีทางเลือกมาก

  • หากคุณมีเที่ยวบินกลับบ้าน ติดต่อสายการบินทันทีที่พายุคุกคาม และย้ายไปเที่ยวบินที่เร็วขึ้น
  • บนเกาะเล็ก เรือข้ามฟากหรือเที่ยวบินสุดท้ายอาจออกหนึ่งวันขึ้นไปก่อนพายุ ถามว่าเมื่อใด
  • หากคุณขับรถ ให้ออกในเวลากลางวันและมุ่งเข้าไปในแผ่นดิน ห่างจากเส้นทางพายุ ดูวิธีอพยพอย่างปลอดภัยสำหรับเฮอริเคน
  • หากคุณหาเที่ยวบินออกจากภูมิภาคไม่ได้ การย้ายเข้าไปในแผ่นดินไปยังโรงแรมที่แข็งแรงซึ่งอยู่ห่างจากชายฝั่งมักปลอดภัยกว่าการรอที่สนามบิน

รถเช่าและเชื้อเพลิง

รถเช่าให้ทางออกหากเที่ยวบินหยุด เติมน้ำมันให้เหลืออย่างน้อยครึ่งถังตั้งแต่มีพายุในพยากรณ์ ปั๊มน้ำมันปิดหรือน้ำมันหมดเมื่อพายุเข้าใกล้

ถามบริษัทรถเช่าว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากการอพยพทำให้คุณคืนรถช้าหรือคืนที่เมืองอื่น อย่าขับผ่านน้ำท่วม น้ำที่ไหลลึกประมาณ 30 cm (1 foot) พัดรถส่วนใหญ่ไปได้

สิ่งที่ควรพกติดตัว

เก็บกระเป๋าเล็กทันทีที่มีพายุในพยากรณ์

  • หนังสือเดินทางหรือบัตรประจำตัว พร้อมรูปถ่ายในโทรศัพท์และอีเมล
  • ยาทั้งหมดในภาชนะเดิม พร้อมสำรองเพิ่มอีกหลายวันหากมี
  • โทรศัพท์ ที่ชาร์จ และพาวเวอร์แบงก์ที่ชาร์จแล้ว
  • เงินสดธนบัตรย่อยเป็นสกุลเงินท้องถิ่น เพราะเครื่องรูดบัตรและตู้เอทีเอ็มหยุดเมื่อไม่มีไฟฟ้า
  • ใบยืนยันการจอง รายละเอียดประกัน และผู้ติดต่อฉุกเฉินบนกระดาษ
  • น้ำบรรจุขวดและขนมสำหรับหนึ่งวัน
  • เสื้อแจ็กเก็ตบาง รองเท้าหุ้มส้น และไฟฉายหรือไฟคาดศีรษะ

รายการตรวจสอบกระเป๋าฉุกเฉินพร้อมอพยพสำหรับเฮอริเคนของเรามีรายการที่ยาวกว่าซึ่งคุณปรับใช้สำหรับการเดินทางได้

บอกใครสักคนถึงแผนของคุณ

แบ่งปันชื่อโรงแรม หมายเลขห้อง และวันเดินทางของคุณกับคนที่บ้าน ส่งข้อความหาเขาทุกครั้งที่แผนเปลี่ยนและเมื่อคุณปลอดภัย เพราะข้อความมักส่งถึงเมื่อโทรไม่ติด ดูการติดต่อกัน

หากคุณออกไม่ได้

หากเที่ยวบินเต็มหรือถนนปิดก่อนที่คุณจะออกได้ ให้ทำตามพนักงานโรงแรมและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น โรงแรมจำนวนมากในพื้นที่พายุมีแผนสำหรับแขกและจะบอกคุณว่าให้ไปที่ไหนในอาคาร

  • ถามโรงแรมว่าห้องหรือชั้นใดใช้เป็นที่หลบภัย
  • หากห้องของคุณอยู่ชั้นล่างใกล้ทะเล หรือชั้นสูงที่มีหน้าต่างบานใหญ่ ให้ขอย้าย
  • เจ้าหน้าที่อาจเปิดศูนย์พักพิงสาธารณะสำหรับผู้ที่ออกไม่ได้ ถามเคาน์เตอร์ต้อนรับหรือเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นว่าที่ใดเปิดอยู่
  • เก็บน้ำ อาหาร และยาสำหรับอย่างน้อยสามวันไว้ในห้องของคุณ
  • ระหว่างพายุ ให้หลบในพื้นที่ด้านในที่ไม่มีหน้าต่าง เช่น ห้องน้ำหรือทางเดิน บนชั้นที่น้ำจะไม่ท่วม

ในโรงแรมสูง อ่านอาคารสูงและคอนโดมิเนียม ลิฟต์และน้ำมักหยุดเมื่อไฟฟ้าดับ

อยู่ห่างจากชายหาดและน้ำ

อย่าออกไปดูคลื่นหรือพายุ คลื่นพายุซัดฝั่ง คลื่นใหญ่ และเศษซากปลิวว่อนคร่าชีวิตผู้ที่เข้าใกล้น้ำ กระแสน้ำย้อนกลับอาจอันตรายได้หลายวันก่อนและหลังพายุ แม้อยู่ห่างศูนย์กลางพายุมาก อยู่ในอาคารจนกว่าเจ้าหน้าที่จะบอกว่าพายุผ่านไปแล้ว

การพักในเกสต์เฮาส์ โฮสเทล หรือที่พักเช่า

เกสต์เฮาส์ขนาดเล็ก โฮสเทล และที่พักเช่าสำหรับวันหยุดอาจไม่มีแผนรับพายุ และเจ้าบ้านอาจไม่อยู่

  • ถามเจ้าบ้านก่อนพายุ: คุณควรไปที่ไหน และติดต่อเขาได้อย่างไร
  • ค้นหาศูนย์พักพิงสาธารณะหรืออาคารที่แข็งแรงที่ใกล้ที่สุดด้วยตนเอง
  • หากอาคารเบา อยู่ริมชายหาด หรืออยู่ในพื้นที่น้ำท่วม ให้ย้ายไปที่ที่แข็งแรงกว่าก่อนพายุ
  • อย่าพักในเต็นท์ กระท่อมริมหาด คาราวาน หรือรถบ้านระหว่างพายุ ดูบ้านเคลื่อนที่และบ้านสำเร็จรูป

หากคุณอยู่บนเรือสำราญ

บริษัทเรือสำราญเฝ้าดูสภาพอากาศอย่างใกล้ชิดและเปลี่ยนเส้นทางเพื่อหลีกเลี่ยงพายุ อาจหมายถึงข้ามท่าเรือ เพิ่มวันในทะเล หรือจบการเดินทางที่ท่าเรืออื่น ทำตามคำแนะนำของลูกเรือและฟังประกาศ

ท่าเรืออาจปิดก่อนและหลังพายุ ซึ่งอาจทำให้วันที่คุณลงจากเรือล่าช้า ตรวจนโยบายของบริษัทเรือสำราญและประกันการเดินทางของคุณเรื่องเที่ยวบินที่พลาดและคืนพักเพิ่ม

อุปสรรคด้านภาษา

หากคุณไม่พูดภาษาท้องถิ่นได้ดี ให้ขอให้พนักงานโรงแรมอธิบายการแจ้งเตือนหรือคำสั่งใด ๆ บันทึกเบอร์เคาน์เตอร์ต้อนรับไว้ในโทรศัพท์

แอปแปลภาษาช่วยกับการแจ้งเตือนที่เป็นข้อความได้ ดาวน์โหลดภาษาไว้ใช้แบบออฟไลน์ก่อนอินเทอร์เน็ตล่ม กรมอุตุนิยมวิทยาทางการหลายแห่ง รวมถึงของญี่ปุ่น ฮ่องกง และไต้หวัน เผยแพร่การเตือนภัยเป็นภาษาอังกฤษควบคู่ภาษาท้องถิ่น

หากคุณต้องการความช่วยเหลือในต่างประเทศ

โทรเบอร์ฉุกเฉินท้องถิ่นของประเทศที่คุณอยู่ โรงแรมหรือเจ้าบ้านบอกคุณได้ว่าคือเบอร์อะไร และหน้าข้อมูลท้องถิ่นของคุณระบุไว้เท่าที่เรามี ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาคือ 911

สถานทูตหรือสถานกงสุลของคุณช่วยพลเมืองในภัยพิบัติได้ เช่น หนังสือเดินทางหาย การติดต่อครอบครัว หรือข้อมูลการออกเดินทาง โดยปกติพวกเขาไม่สามารถจ่ายค่าเที่ยวบินหรือพาคุณออกไปเองได้ ดังนั้นอย่ารอให้พวกเขาบอกให้คุณออก

การเยี่ยมครอบครัวที่อาศัยอยู่ในพื้นที่

หากคุณพักกับญาติ ให้ขอดูแผนรับพายุของพวกเขาและเสนอช่วยทำให้เสร็จ คุณช่วยซื้อของ เก็บของ และนำเฟอร์นิเจอร์นอกบ้านเข้ามาได้

คุยกันว่าทุกคนจะไปที่ไหนและจะไปอย่างไร ญาติสูงอายุหรือผู้ที่มีความจำเป็นทางการแพทย์อาจต้องการเวลาเพิ่มในการออก ดังนั้นช่วยให้พวกเขาเริ่มแต่เนิ่น ๆ ดูจัดทำแผนฉุกเฉินของครอบครัว

คู่มือที่เกี่ยวข้อง